Deklaratat e fundit të kryetarit të grupit parlamentar të PD-së, Gazment Bardhi, nuk janë thjesht një reagim politik i radhës, por një akuzë e drejtpërdrejtë ndaj mënyrës se si pushteti po përpiqet të mbrohet nga drejtësia. Sipas Bardhit, ajo që po ndodh sot nuk është as debat institucional dhe as shqetësim për funksionimin e drejtësisë, por një përpjekje e hapur për ta intimiduar SPAK-un dhe për të zvarritur proceset që lidhen me figura të larta të qeverisë.
Bardhi e lidh këtë situatë drejtpërdrejt me rastin e Belinda Ballukut, duke theksuar se qeveria jo vetëm që e kundërshtoi në Gjykatën Kushtetuese vendimin për pezullimin e saj nga detyra, por u shndërrua hapur në një “zyrë avokatie” të një të pandehure. Për më tepër, sipas tij, për më shumë se gjashtë javë është zvarritur kërkesa e SPAK për heqjen e imunitetit dhe arrestimin e saj, një sjellje që, në thelb, tregon frikë nga drejtësia dhe jo respekt për ligjin.
Në këtë kontekst, Bardhi e konsideron si sulm të radhës të Edi Ramës ndaj sistemit të drejtësisë përpjekjen për të ushtruar presion mbi SPAK-un përmes të ashtuquajturave “inspektime të deputetëve”. Një mekanizëm që, sipas opozitës, nuk ka lidhje me transparencën apo kontrollin parlamentar, por synon të dërgojë mesazhin se prokurorët janë nën vëzhgim politik.
Refuzimi i prerë i SPAK për këto “vizita monitoruese”, duke i cilësuar ato si në kundërshtim me ligjin dhe si cenim të pavarësisë kushtetuese të institucionit, e forcon tezën se kemi të bëjmë me një përplasje reale mes pushtetit politik dhe drejtësisë së re. Një përplasje që, sipas Bardhit, nuk mund të mbyllet me presion, frikësim apo manovra proceduriale.
Mesazhi i tij është i qartë: asnjë intimidim ndaj SPAK nuk do ta shpëtojë Edi Ramën, Belinda Ballukun apo rrethin e tyre nga përgjegjësia përpara ligjit. Sipas opozitës, sa më shumë të zvarriten proceset dhe sa më shumë të shtohet presioni politik, aq më e qartë bëhet se pushteti ka diçka për të fshehur.
Në një vend ku për vite me radhë drejtësia ka qenë nën kontroll politik, çdo tentativë për ta kthyer pas kohën shihet si alarm për demokracinë. Dhe pikërisht këtu qëndron thelbi i deklaratës së Bardhit: beteja nuk është thjesht mes qeverisë dhe opozitës, por mes një pushteti që kërkon imunitet dhe një drejtësie që, për herë të parë, po refuzon të frikësohet.