Një letër e dërguar nga paraburgimi nga ish-ministri i Shëndetësisë, Ilir Beqaj, ngre akuza të drejtpërdrejta ndaj mënyrës si, sipas tij, është trajtuar procedura penale ndaj tij. Sipas versionit të paraqitur nga vetë Beqaj, ndryshimi i akuzës është bërë pa njoftim të rregullt dhe me një rol problematik të gjykatës në raport me prokurorinë.
Letra u është drejtuar Xhafajt, Manjës dhe Gogut
Sipas materialit të bërë publik, Beqaj i ka nisur më 20 prill 2026 një shkresë Fatmir Xhafajt dhe Ulsi Manjës, në cilësinë e drejtuesve të dy komisioneve parlamentare, si edhe ministrit të Drejtësisë, Toni Gogu.
Në letër, ai pretendon se çështja e tij nuk lidhet vetëm me interesin personal, por me standardin e procesit të rregullt ligjor dhe me mënyrën si po zbatohet një dispozitë e Kodit të Procedurës Penale në praktikë.
Çfarë pretendon Beqaj për ndryshimin e akuzës
Sipas Beqajt, në procedimin penal nr. 13/2020 të SPAK, ai ishte njoftuar me shkrim më 17 mars 2024 për akuzën e “shpërdorimit të detyrës”.
Më pas, sipas tij, në seancën paraprake të 23 dhjetorit 2024, gjyqtarja ka vlerësuar se cilësimi juridik nuk ishte i saktë dhe ka parashtruar një cilësim tjetër, “vjedhje duke shpërdoruar detyrën”, duke shtuar edhe elemente të reja në arsyetim.
Beqaj pretendon se nuk ka marrë një njoftim të rregullt për këtë akuzë të re dhe se formulimi i saj nuk i është komunikuar përmes një akti të qartë të prokurorisë.
Në qendër të debatit, neni 332/d i Kodit të Procedurës Penale
Në argumentimin e tij, ish-ministri ndalet te neni 332/d, pika 3 e Kodit të Procedurës Penale, që sipas përshkrimit në letër i jep gjyqtarit të seancës paraprake të drejtën të ftojë prokurorin të korrigjojë ose saktësojë akuzën kur e konsideron të pasaktë ose jo të formuluar qartë.
Sipas Beqajt, problemi nuk është thjesht procedural. Ai pretendon se mënyra si është përdorur kjo dispozitë rrezikon të zbehë kufirin mes organit që akuzon dhe organit që gjykon, duke cenuar ndarjen kushtetuese të funksioneve.
Në këtë linjë, ai i referohet edhe nenit 34 të Kodit të Procedurës Penale dhe nenit 6 të Konventës Europiane për të Drejtat e Njeriut, duke pretenduar se i pandehuri duhet të njoftohet qartë dhe me shkrim për natyrën dhe shkakun e akuzës.
Pretendimi për rolin e prokurorëve dhe kërkesa për ndërhyrje
Sipas letrës, edhe vetë prokurorët në sallë kanë deklaruar se, sipas bindjes së tyre, akuza fillestare ishte e drejtë, por kanë pranuar “sugjerimin” e gjykatës për të shmangur një ngërç procedural. Ky është një pretendim i paraqitur nga Beqaj në shkresën e tij dhe jo një qëndrim i verifikuar në mënyrë të pavarur në materialin burimor.
Pikërisht mbi këtë bazë, ai argumenton se akuza e re nuk ka qenë produkt i bindjes së organit të akuzës, por pasojë e një mekanizmi procedural që, sipas tij, deformon procesin penal.
Në fund, Beqaj u kërkon institucioneve që, nëse e konsiderojnë të drejtë shqetësimin e ngritur, të ndërmarrin nismë ligjore për rishkrimin e nenit 332/d ose të kërkojnë kontroll kushtetues për mënyrën si kjo dispozitë po interpretohet dhe zbatohet.
Deri në këtë fazë, bëhet fjalë për pretendime të ngritura nga vetë Beqaj në një letër zyrtare nga paraburgimi.
Nuk ka në materialin burimor një reagim nga SPAK, GJKKO apo institucionet të cilave u është drejtuar shkresa. Kjo e lë të hapur nevojën për një sqarim publik mbi procedurën e ndjekur dhe mbi mënyrën si është formalizuar ndryshimi i akuzës.