Myzeqeja, një nga zonat me peshë në historinë e futbollit shqiptar, po përballet me një rënie që shkon përtej rezultatit sportiv. Apollonia dhe Lushnja, dy emra me traditë në Fier e Lushnjë, kanë përfunduar në Kategorinë e Dytë, niveli i tretë i kampionatit shqiptar, një tregues i qartë i degradimit të klubeve që dikur mbanin peshë në elitë.
Dy klube historike, një rënie që flet më shumë se tabela
Rënia e Apollonisë dhe e Lushnjës nuk shihet thjesht si lëvizje në hierarkinë sportive. Për Fierin dhe Lushnjën, ku futbolli ka qenë për dekada pjesë e identitetit qytetar, zbritja në nivelin e tretë përkthehet në humbje peshe sportive dhe simbolike.
Deri jo shumë vite më parë, të dy klubet konsideroheshin pjesë e natyrshme e debatit për futbollin shqiptar. Sot, derbi i Myzeqesë mbetet larg vëmendjes që dikur kishte në nivelet më të larta të kampionatit.
Apollonia, nga trofeu i Kupës te rënia në Kategorinë e Dytë
E themeluar në vitin 1925, Apollonia ka qenë një nga emrat e njohur të futbollit shqiptar dhe një klub që ka prodhuar talente për elitën dhe për Kombëtaren. Momenti më i spikatur në historinë e saj mbetet viti 1998, kur fitoi Kupën e Shqipërisë dhe siguroi pjesëmarrjen në kupat e Evropës.
Sipas materialit burimor, vitet e fundit klubi është shoqëruar nga mungesa e një projekti afatgjatë, rënia e mbështetjes financiare dhe lëkundje të vazhdueshme në menaxhim. Këto probleme, të përmendura prej kohësh në klubet shqiptare, duket se kanë prodhuar edhe goditjen më të fortë për Apolloninë: zbritjen në nivelin e tretë.
Lushnja dhe pesha e një historie që sot duket e largët
KS Lushnja, e themeluar në vitin 1926 dhe e njohur më herët edhe si Traktori, mbahet mend për bazën e fortë të tifozëve dhe lidhjen e veçantë që qyteti ka pasur me ekipin. Për vite me radhë, futbolli në Lushnjë ka qenë më shumë se aktivitet sportiv.
Një nga episodet më të bujshme të historisë së klubit lidhet me vitin 1996, kur, sipas versionit të publikuar, klubi u mor nën patronazh nga fondacioni “Xhaferri”. Në atë periudhë, Lushnja solli në Shqipëri Mario Kempes, kampion bote me Argjentinën në vitin 1978, në një lëvizje që mbeti ndër më të pazakontat në futbollin vendas.
Përtej nostalgjisë, pyetja është kush mban përgjegjësi
Rënia e dy skuadrave historike ngre sërish pyetjen për mënyrën si janë menaxhuar klubet me peshë lokale dhe sa reale ka qenë mbështetja për to. Kur ekipet zbresin sezon pas sezoni, problemi vështirë se mund të reduktohet vetëm te fusha apo te një kampionat i dobët.
Në Fier dhe Lushnjë, rikthimi i klubeve nuk varet vetëm nga nostalgjia për të kaluarën. Nevojitet një strategji e qëndrueshme, financim i qartë dhe përgjegjësi institucionale e lokale, përndryshe emra si Apollonia dhe Lushnja rrezikojnë të mbeten vetëm pjesë e arkivës së futbollit shqiptar.
Për momentin, Myzeqeja mbetet larg skenës ku dikur konkurronte natyrshëm me emrat më të mëdhenj të vendit.
Dhe kjo rënie, më shumë se një statistikë sportive, duket si pasqyra e një dështimi më të gjerë në mbajtjen gjallë të klubeve me histori.