Servet Pëllumbi u përcoll me vlerësime të forta politike dhe personale nga Namik Dokle, një prej bashkëpunëtorëve të tij më të afërt ndër vite. Në fjalën e mbajtur në ceremoninë e lamtumirës, Dokle e paraqiti Pëllumbin si një figurë me peshë në historinë e Partisë Socialiste dhe në vitet e vështira të tranzicionit shqiptar.

Dokle: “Profesori i socialistëve”
Sipas fjalës së Dokles, Servet Pëllumbi ishte i pranishëm në momentet më të vështira të jetës politike të së majtës shqiptare, që nga themelimi i PS-së e deri te betejat e para në opozitë.
Ai tha se Pëllumbi konsiderohej nga shumë socialistë si “profesori i socialistëve”, duke e lidhur këtë vlerësim me rolin e tij në periudha kur, sipas tij, duheshin më shumë mençuri dhe kurajo sesa përplasje të verbra politike.
Roli në vitet e para të PS-së
Në versionin e paraqitur nga Dokle, Pëllumbi mbajti përgjegjësi të rëndësishme në një nga periudhat më të vështira për PS-në, veçanërisht kur partia ishte në opozitë dhe Fatos Nano ndodhej në burg.
Dokle vlerësoi se ai e drejtoi partinë me maturi, guxim dhe integritet, ndërsa e cilësoi si “sinonim të ndershmërisë dhe përkushtimit”. Sipas tij, Pëllumbi ka pasur rol në orientimin europian të PS-së dhe në ndërtimin e një demokracie të brendshme që ai e quajti të pazakontë për kohën.
Vlerësime për figurën publike
Në fjalimin e tij, Dokle e përshkroi Pëllumbin si protagonist të historisë udhëheqëse të PS-së në një tranzicion që ai e cilësoi të vështirë dhe të rëndë për vendin.
Ai theksoi se urtësia dhe qytetaria e Pëllumbit, sipas këndvështrimit të tij, nuk i shërbyen vetëm socialistëve, por edhe vetë shoqërisë shqiptare. Në të njëjtën linjë, Dokle tha se Pëllumbi iu përkushtua ndërtimit të një demokracie reale, të pacenuar nga ambicie të errëta, mllefi, bajraktarizmi apo mashtrimi.
Kujtimi personal nga aeroporti, 30 vjet më parë
Pjesa më personale e fjalës së Dokles lidhej me një episod të ndodhur, sipas tij, rreth 30 vjet më parë, kur po kthehej nga një udhëtim jashtë shtetit.
Ai tregoi se, i shqetësuar për gjendjen shëndetësore të nënës, në aeroport ishte pritur nga Servet Pëllumbi. Sipas rrëfimit të Dokles, pyetjes së tij se përse kishte dalë ta priste, Pëllumbi iu përgjigj shkurt: “Dola për ty”. Dokle tha se atë përqafim nuk e ka harruar kurrë.
Ceremonia e lamtumirës e ktheu edhe një herë në vëmendje figurën e Servet Pëllumbit, të lidhur ngushtë me vitet e para të PS-së dhe me debatet mbi drejtimin politik të së majtës në tranzicion.
Përtej toneve emocionale të ceremonisë, vlerësimet e bëra nga Dokle mbeten një dëshmi politike dhe personale për rolin që Pëllumbi ka pasur, sipas bashkëpunëtorëve të tij, në jetën publike shqiptare.
