Shqipëria është rikthyer në vëmendjen e mediave britanike për turizmin, këtë herë përmes një artikulli të “Daily Mail” që liston 13 vende të konsideruara si ndër më të veçantat në vend. Sipas këtij prezantimi, fokusi vihet te natyra e paprekur, trashëgimia historike dhe disa destinacione që prej vitesh shfrytëzohen fort në promovimin turistik të Shqipërisë.
Nga Ksamili te Buneci, fokusi te bregdeti që tashmë njihet
Në artikull përmendet Ksamili, që shpesh etiketohet si “Maldivet e Europës”, një krahasim i përdorur gjerësisht në marketingun turistik dhe që mediat e huaja vijojnë ta riprodhojnë. Sipas përshkrimit, zona tërheq vizitorë për rërën e bardhë dhe ujërat e kthjellëta, ndërsa përmenden edhe hapësira të tjera më pak të mbingarkuara.
Mes vendeve të listuara është edhe plazhi i Bunecit, i përshkruar si një alternativë më e qetë krahasuar me pikat më të nxehta të Rivierës. Artikulli ndalet te uji i pastër, bregu me guralecë dhe afërsia me fshatra e gjurmë historike, duke e paraqitur zonën jo vetëm si destinacion plazhi, por edhe si pikë nisjeje për eksplorim lokal.
Po ashtu përmendet Gjiri i Gramës, i njohur për izolimin, ujërat bruz dhe mbishkrimet e lashta në shkëmb. Sipas artikullit, ky mbetet një nga vendet ku ndërthuren më qartë natyra dhe historia, larg itinerarëve më komercialë të sezonit veror.
Natyra e egër në qendër: Vjosa, ujëvarat dhe burimet
Një pjesë e rëndësishme e listës i kushtohet asaj që paraqitet si natyra e papërpunuar e vendit. Mes tyre është Vjosa, e cilësuar sërish si lumi i fundit i egër i Europës, një formulim i përdorur shpesh në raportime ndërkombëtare për këtë zonë.
Artikulli ndalet edhe te një pikë vrojtimi përgjatë rrugës SH75, nga ku hapet panorama mbi luginën e Vjosës. Sipas përshkrimit, vendi është bërë aq i frekuentuar nga fotografët, sa gjatë përmirësimeve në rrugë është parashikuar edhe një ndalesë e posaçme.
Në listë përfshihen edhe disa prej ujëvarave dhe burimeve më të njohura, përfshirë Syrin e Kaltër në jug, Ujëvarën e Bogovës dhe një burim më pak të njohur si Syri i Gjonit në veri. Pika të tilla prezantohen si vende për relaks, ecje dhe kontakt me natyrën, megjithëse infrastruktura, sipas vetë përshkrimeve, mbetet në disa raste minimale ose bazike.
Kanione, maja dhe shtigje për vizitorë më të përgatitur
Mes destinacioneve me profil më aventurier, artikulli veçon Ujëvarën e Guvës, të vendosur brenda një prej kanioneve më të thella të Europës. Përshkrimi sugjeron se zona është më e përshtatshme për alpinistë ose vizitorë që janë të mësuar me terrene më sfiduese.
Përmenden gjithashtu Maja e Gjallicës në Kukës dhe Maja e Murganës në jug, të dyja të prezantuara si pika me pamje të gjera mbi male, lugina dhe rajone kufitare. Sipas artikullit, këto shtigje kalojnë në pyje, livadhe alpine dhe zona më pak të vizituara, çka i bën tërheqëse për ata që kërkojnë ecje larg turizmit të dendur.
Në të njëjtën frymë përfshihet edhe Fusha e Klenjës, e paraqitur si zonë e qetë malore për shëtitje të lehta dhe piknik. Kjo pjesë e listës duket se synon të nxjerrë në pah jo vetëm vijën bregdetare, por edhe potencialin e turizmit të brendshëm dhe malor.
Berati, Amantia dhe gjurmët historike jashtë broshurave zyrtare
Përtej natyrës, artikulli i kushton vend edhe trashëgimisë historike. Berati përfshihet si një nga pikat më të njohura, me theks te arkitektura osmane, rrugicat me kalldrëm dhe afërsia mes objekteve të kultit e jetës urbane tradicionale.
Në listë hyn edhe Amantia, qyteti i lashtë ilir i vendosur mbi kodra me pamje nga ullishtet dhe bregdeti. Sipas përshkrimit, vendi ofron një përvojë të qetë historike, por edhe mungesë infrastrukture zyrtare, një detaj që tregon hendekun e njohur mes pasurisë së trashëgimisë dhe investimit real për ta bërë atë të vizitueshme në standard.
Po ashtu përmendet Ura e Bratajt, monument i shpallur kulturor, e paraqitur si një nga dëshmitë më të rëndësishme historike në jug të vendit. Këto ndalesa e zgjerojnë kornizën e artikullit përtej peizazhit, duke e vendosur Shqipërinë edhe si destinacion me shtresa të dukshme historie.
Artikulli i “Daily Mail”, i mbështetur edhe te udhërrëfyesi “Wild Guide Albania”, e sheh Shqipërinë si një përzierje mes destinacioneve tashmë të njohura dhe vendeve ende jo të mbingarkuara nga turizmi masiv.
Megjithatë, përtej superlativave të zakonshme të promovimit turistik, lista nxjerr në pah edhe një realitet më tokësor: shumë prej këtyre pikave mbeten tërheqëse pikërisht sepse janë më pak të zhvilluara, me infrastrukturë të kufizuar dhe larg paketimit të tepruar komercial. Për vizitorët, kjo mund të jetë avantazh; për institucionet, mbetet një test nëse do ta ruajnë këtë pasuri pa e konsumuar atë me marketing bosh.