Publikimi i një sasie masive dokumentesh nga autoritetet amerikane ka rikthyer në vëmendje dosjen e Jeffrey Epstein, duke zbuluar komunikime që shtrihen përtej rrethit të tij të ngushtë dhe prekin institucione e vende të ndryshme. Mes tyre, shfaqet edhe Shqipëria.
Në një korrespondencë elektronike të datës 25 maj 2012, ish-Sekretari i Përgjithshëm i Këshillit të Europës, Thorbjørn Jagland, i përgjigjet një mesazhi të marrë më herët nga Epstein. Në përgjigjen e tij, Jagland përmend se ndodhej në Tiranë dhe se udhëtimet e radhës do ta çonin në Jordani, Palestinë dhe Izrael. Formulimi i mesazhit, i drejtpërdrejtë dhe informal, ka tërhequr vëmendje për kontekstin institucional të kohës dhe për rrethanat në të cilat është shkruar.
Në atë periudhë, Jagland mbante një nga postet më të larta në arkitekturën evropiane të të drejtave të njeriut dhe sundimit të ligjit. Vizitat e tij në Shqipëri ishin të lidhura me përpjekjet për të ndërmjetësuar krizën politike pas ngjarjeve të janarit 2011 dhe pas zgjedhjeve vendore, të kontestuara nga opozita në Tiranë. Gjatë këtyre vizitave, ai zhvilloi takime me drejtuesit më të lartë të shtetit shqiptar.
Dokumentet e publikuara nga Departamenti i Drejtësisë nuk përmbajnë akuza penale ndaj Jagland dhe as nuk sugjerojnë veprime të paligjshme. Megjithatë, përfshirja e Shqipërisë në një komunikim me Epstein, një figurë tashmë e identifikuar me një rrjet abuzimesh dhe ndikimesh të errëta, hap debat për standardet etike, transparencën dhe natyrën e kontakteve që figura të larta publike kanë pasur me të.
Në thelb, dosja “Epstein” vazhdon të funksionojë si një pasqyrë e pakëndshme për elitën globale të viteve të shkuara: një rrjet marrëdhëniesh ku kufijtë mes pushtetit, diplomacisë dhe jetës private shpesh janë mjegulluar. Për Shqipërinë, përmendja në këto dokumente nuk përbën provë faji, por një kujtesë se edhe periferitë e politikës evropiane mund të shfaqen papritur në qendër të skandaleve ndërkombëtare.