Në Shqipëri, sa herë që bota tronditet nga një krizë, skenari është i njëjtë: çmimet rriten me shpejtësi, ndërsa qeveria del në skenë me të njëjtat premtime të ricikluara. Këtë herë, nafta ka arritur në 199 lekë për litër, nga 175 lekë vetëm pak ditë më parë – një rritje prej rreth 14%, që godet drejtpërdrejt xhepat e qytetarëve.
Por ajo që bie në sy nuk është vetëm rritja. Është fakti që kryeministri flet… dhe në thelb nuk thotë asgjë të re.
Një Fjalim I Vjetër Për Një Problem Të Ri
Në takimin me furnizuesit e naftës, Edi Rama u përpoq të paraqitet si ndërmjetës mes tregut dhe qytetarëve. Ai përsëriti formulën e njohur: shteti do të ndërhyjë, do të futet në treg, do të krijojë një “faktor balancues”.
Por kjo nuk është hera e parë që dëgjohet kjo. Është e njëjta histori që nga 2019, kur u prezantua ideja për rezervat strategjike. E njëjta histori në 2022, kur u premtua përdorimi i Albpetrolit si “aktor për ditë të këqija”. Dhe sërish sot, e njëjta fjali, e njëjta ide, pa asnjë rezultat konkret.
Pra pyetja është e thjeshtë:
ku është ky shtet që do të ndërhyjë?
Realiteti: Asnjë Instrument, Vetëm Retorikë
Në praktikë, Shqipëria nuk ka:
- rezervë shtetërore funksionale të naftës
- agjenci aktive për menaxhimin e krizave energjetike
- stok publik për të ndërhyrë në treg kur çmimet rriten
Pra, ndërkohë që flitet për “sovranitet energjetik”, realiteti është se shteti nuk ka as mjetet minimale për të ndikuar realisht në treg.
Dhe pikërisht këtu qëndron problemi: ndërhyrja shtetërore ekziston vetëm në fjalime, jo në veprim.
Propagandë Për Të Ulur Zemërimin
Daljet publike të qeverisë në këto momente kanë një funksion të qartë: të mbajnë nën kontroll pakënaqësinë. Premtimet për ndërhyrje, për “faktor shtetëror”, për “balancim tregu” shërbejnë më shumë si mesazh qetësues sesa si plan real.
Sepse në fund të ditës, asgjë nuk ndryshon:
- çmimet mbeten të larta
- qytetarët paguajnë më shumë
- dhe shteti vazhdon të premtojë
Në Fund: Fjalë Shumë, Veprime Zero
E gjithë kjo histori përsëritet prej vitesh. Çdo krizë sjell të njëjtin reagim, të njëjtat premtime dhe të njëjtin rezultat.
Ndërsa kryeministri vazhdon të flasë për ndërhyrje dhe balancim, realiteti për qytetarët është shumë më i thjeshtë:
ata mbeten vetëm përballë tregut dhe çmimeve, në mëshirë të fatit.
Dhe deri tani, duket se kjo “vrimë” ku bie e njëjta retorikë… nuk ka fund.