SPAK ka dalë kundër kërkesës së mbrojtjes së Erion Veliajt për të mos u mbajtur në strukturën e xhamit gjatë seancave në GJKKO, duke mbrojtur kushtet aktuale dhe mënyrën si zhvillohet paraqitja e të pandehurve në sallë.
Kërkesa e mbrojtjes u kundërshtua nga prokuroria
Sipas materialit zyrtar të paraqitur në seancë, avokati i Veliajt, Plarent Ndreca, kërkoi që kryebashkiaku i Tiranës të mos mbahet në të ashtuquajturin “kafaz i xhamit” gjatë zhvillimit të proceseve gjyqësore.
Versioni i SPAK për strukturën e xhamit
Prokurori Ols Dado e kundërshtoi këtë kërkesë, duke argumentuar se qëndrimi në atë strukturë nuk përbën problem. Sipas tij, nuk bëhet fjalë për “kafaz”, por për një strukturë xhami që ka edhe hapësirë të posaçme për komunikim.
Dado pretendoi se përmes një të çare në strukturë, Veliaj mund të komunikojë me avokatët gjatë seancës. Ky është versioni i prokurorisë për kushtet në sallë dhe funksionalitetin e saj.
Deklarata që tërhoqi vëmendje në seancë
Në qëndrimin e tij, prokurori përdori edhe një krahasim që pritet të ngjallë debat publik për mënyrën si përshkruhen kushtet në institucionet e drejtësisë.
“Lidhur me kërkesën e avokatëve që Erion Veliaj të mos mbahet në kafaz, nuk besojmë se përbën problem. Nuk është kafaz, por një strukturë xhami dhe ka edhe një të çarë aty që mundëson komunikimin. Kushtet e GJKKO janë shumë të mira, si në një hotel me 5 yje”, u shpreh prokurori Ols Dado, sipas përmbajtjes burimore.
Çfarë mbetet e paqartë
Nga materiali burimor nuk jepen detaje të tjera mbi argumentet e plota të mbrojtjes, as nëse gjykata ka administruar ndonjë vlerësim konkret për standardet e trajtimit në sallë përtej pretendimeve të palëve.
Po ashtu, nuk bëhet e ditur nëse mbi këtë kërkesë ka pasur një arsyetim më të zgjeruar procedural, përtej kundërshtimit të shprehur nga SPAK gjatë seancës.
Për momentin, ajo që dihet është se prokuroria ka zgjedhur të mbajë të njëjtin qëndrim ndaj mënyrës së paraqitjes së Veliajt në sallën e GJKKO-së.
Debati mbi strukturën e xhamit, megjithatë, mbetet i hapur jo vetëm si çështje procedurale, por edhe si provë se si institucionet e drejtësisë e justifikojnë publikisht trajtimin e të pandehurve.