Tensioni i shfaqur në mbledhjen me dyer të mbyllura të grupit parlamentar socialist duket se nuk është mbyllur aty. Një ditë pas përplasjes me kryeministrin Edi Rama, Elisa Spiropali doli sërish publikisht me një mesazh të fortë, ku e kthen paralajmërimin për përjashtim në akuzë politike ndaj mënyrës se si, sipas saj, po funksionon partia, qeveria dhe raporti me shtetin.
Reagimi i dytë pas debatit me Ramën
Në një postim në Facebook, Spiropali e hapi reagimin me frazën “Më përjashto”, pasi sipas materialit burimor Rama e kishte cilësuar reagimin e saj të parë si “një çarçaf”.
Kritika ndaj modelit, jo ndaj partisë
Sipas vetë Spiropalit, ajo nuk ka sulmuar Partinë Socialiste, por një model që, në disa aspekte, po e dëmton edhe vetë PS-në. Në reagimin e saj, ajo foli për ndarjen e partisë nga shteti, për rrezikun që politika të zëvendësohet nga administrimi dhe për një logjikë kontrolli që, sipas saj, zbeh përfaqësimin politik.
Në thelb, Spiropali pretendon se problemi nuk është fjala kritike, por mungesa e tolerancës ndaj saj. Ajo e paraqet mundësinë e përjashtimit jo si çështje personale, por si provë të një sistemi që, sipas versionit të saj, nuk pranon shqetësimin dhe mospajtimin.
Reagimi vjen pas largimit nga posti
Këto qëndrime publike të Spiropalit nisën të artikulohen vetëm pak ditë pasi ajo u shkarkua nga detyra e ministres së Jashtme. Ky është një element që i jep debatit edhe një peshë tjetër politike, pasi pyetja e pashmangshme mbetet pse këto kundërshti nuk janë bërë publike më herët, kur ajo mbante poste të larta në qeveri dhe në krye të Kuvendit, siç vëren edhe materiali burimor.
Pikërisht kjo e bën përplasjen më shumë sesa një debat personal: ajo ngre dyshime për mënyrën si funksionon vendimmarrja në shumicë, por njëkohësisht lë hapur edhe dilemën nëse kemi të bëjmë me një reflektim të vonuar apo me një konflikt të nxitur nga humbja e pushtetit institucional.
Akuza për nënshtrim dhe “drejtorokraci”
Në reagimin e saj, Spiropali shkoi më tej duke kundërshtuar atë që e quan automatizëm votash, bindje të verbër dhe zëvendësim të politikës nga një model “drejtorokracie”. Sipas saj, kur mospajtimi trajtohet si shkelje disipline, atëherë nuk mbrohet uniteti, por kërkohet nënshtrim.
Ajo argumenton se një forcë politike që reagon me frikë ndaj fjalës dhe kritikës humbet aftësinë për vetëkorrigjim. Në këtë linjë, Spiropali e kthen debatin nga fati i saj personal te mënyra se si kuptohet pushteti, funksionimi i partisë dhe raporti me kundërshtimin brenda saj.
Deri tani nuk ka një reagim të ri publik nga Rama për këtë postim të dytë të Spiropalit, përtej përplasjes së raportuar në mbledhjen e brendshme.
Ajo që mbetet e qartë është se përçarja në majë të shumicës nuk po paraqitet më si debat rutinë, por si një konflikt i hapur mbi disiplinën, kontrollin dhe kufijtë e fjalës brenda PS-së.