Një ekspeditë zhytjeje në Maldive përfundoi në tragjedi, pasi pesë shtetas italianë humbën jetën në shpellën nënujore Devana Kandu, një zonë që sipas të dhënave të deritanishme konsiderohet me rrezik të lartë edhe për zhytës me përvojë. Ndërsa autoritetet vendase po hetojnë çfarë ndodhi realisht, versionet e para ngrenë pikëpyetje serioze për respektimin e protokolleve të sigurisë dhe për mënyrën si u lejua një zbritje kaq e thellë.
Trupat u gjetën në zona të ndryshme të shpellës
Sipas informacioneve paraprake, fillimisht u gjet trupi i instruktorit 44-vjeçar Gianluca Benedetti pranë hyrjes së shpellës. Katër viktimat e tjera – Monica Montefalcone, 51 vjeçe, vajza e saj Giorgia, 22 vjeçe, biologu Federico Galtieri, 31 vjeç, dhe studiuesja Muriel Odentino, 31 vjeçe – u lokalizuan më thellë, në një nga dhomat e brendshme të sistemit nënujor.
Kjo shpërndarje e viktimave në pjesë të ndryshme të shpellës po shihet si një element i rëndësishëm për hetimin, pasi mund të ndihmojë në rindërtimin e lëvizjeve të grupit në momentet kritike të aksidentit.
Një shpellë përtej kufijve të zhytjes rekreative
Devana Kandu, e njohur nga vendasit edhe si “shpella e peshkaqenëve”, përbëhet nga tre dhoma të lidhura me korridore të ngushta nënujore. Në këtë habitat jetojnë specie të ndryshme detare, përfshirë peshkaqenë, rreze dhe karavidhe.
Hyrja e shpellës ndodhet rreth 50 metra nën sipërfaqe, thellësi që sipas të dhënave të publikuara tejkalon ndjeshëm kufirin prej 30 metrash të lejuar për zhytje rekreative në Maldive. Ky detaj e vendos në qendër të vëmendjes pyetjen nëse ekspedita ishte planifikuar dhe pajisur në përputhje me rrezikun real të terrenit.
Ekspertët flasin për një ambient ku gabimi nuk falet
Sipas vlerësimeve të ekspertëve dhe ish-zhytësve ushtarakë të cituar në raportimet paraprake, shpella konsiderohet jashtëzakonisht e rrezikshme. Ish-zhytësi i forcave të armatosura të Maldiveve, Safraz Naeem, ka theksuar se hapësira e kufizuar dhe mungesa e dritës e bëjnë daljen pothuajse të pamundur në rast emergjence.
Sipas tij, edhe zhytës me përvojë shmangin dhomën e tretë për shkak të nivelit të lartë të rrezikut. Ai ka ngritur gjithashtu dyshime se instruktori mund të jetë ndarë nga grupi në përpjekje për të gjetur dalje ose pasi mund të ketë mbetur pa oksigjen, ndërsa pjesa tjetër mund të jetë bllokuar në thellësi. Kjo mbetet, megjithatë, një hipotezë e pakonfirmuar zyrtarisht.
Pikëpyetje për organizimin e zhytjes
Në një tjetër element që shton dyshimet mbi menaxhimin e ekspeditës, agjencia turistike që organizoi zhytjen ka deklaruar se nuk kishte dijeni që grupi do të zbriste në thellësi kaq të mëdha. Sipas këtij versioni, pjesëmarrësit kishin përvojë në zhytje rekreative, por jo pajisje për zhytje teknike në det të thellë.
Nëse kjo konfirmohet nga hetimi, atëherë çështja nuk kufizohet vetëm te rrezikshmëria e shpellës, por shtrihet edhe te kontrolli real mbi sigurinë, informimin e organizatorëve dhe respektimin e kufijve që, në teori, duhet të parandalojnë pikërisht tragjedi të tilla.
Autoritetet lokale vijojnë hetimet për të sqaruar rrethanat e plota të ngjarjes, ndërsa komuniteti ndërkombëtar i zhytjes po ndjek me shqetësim zhvillimet.
Deri tani, shumë pyetje mbeten pa përgjigje: kush e mori vendimin për të hyrë në një zonë kaq të rrezikshme, çfarë pajisjesh kishte grupi dhe nëse zinxhiri i sigurisë funksionoi realisht apo dështoi në hallkën më kritike.