Dhjetë vjet pas shenjtërimit të Anjezë Gonxhe Bojaxhiut nga Papa Françesku, në Tiranë u sollën në vëmendje dorëshkrime në gjuhën shqipe që dëshmojnë lidhjen e fortë të Shën Terezës me prejardhjen e saj dhe me shqiptarët.
Përvjetori i shenjtërimit
Më 4 shtator 2016, Papa Françesku e shpalli shenjtore Nënë Terezën, figurën që u bë simbol botëror i përkushtimit ndaj më të varfërve dhe më të pambrojturve.
Në meshën e kanonizimit, Papa e cilësoi atë si përcjellëse të mëshirës hyjnore dhe si dëshmi të afërsisë së Zotit me njerëzit në nevojë.
5 shtatori dhe kujtesa fetare
Më 5 shtator, Kisha Katolike kremton Shën Nënë Terezën, datë që përkon edhe me ndarjen e saj nga jeta.
Kjo ditë shënohet nga Misionaret e Bamirësisë me agjërim dhe lutje, në frymën e misionit që ajo la pas.
Dorëshkrimet në shqip të ekspozuara në Tiranë
Në kuadër të këtij përvjetori, në Tiranë u ekspozuan dorëshkrime të Shën Terezës në gjuhën shqipe.
Dokumentet u paraqitën si dëshmi e raportit të saj të ngushtë emocional me Shqipërinë dhe shqiptarët, një element që rikthen në qendër jo vetëm figurën fetare, por edhe dimensionin e saj kombëtar.
Aktiviteti në Arkiva dhe prania e misionareve
Aktiviteti u organizua në Drejtorinë e Përgjithshme të Arkivave, ku morën pjesë edhe misionare të Urdhrit Nënë Tereza.
Sipas të dhënave të bëra publike në aktivitet, urdhri shtrin veprimtarinë e tij në rreth 100 vende.
Kujtimi i figurës së saj në jetën publike
Në aktivitet u përfshinë edhe përfaqësues të politikës dhe të jetës akademike, të cilët kujtuan Shën Terezën përmes thënieve të saj dhe mrekullive që i janë njohur nga Kisha.
Përtej ceremonive përkujtimore, në qendër mbeti figura e gruas që identifikohet me shërbimin ndaj të varfërve, të sëmurëve dhe kujtdo që kishte nevojë për mbështetje e dashuri.
Ekspozimi i dorëshkrimeve në shqip e kthen vëmendjen te një anë më pak ceremoniale e Shën Terezës: lidhja personale me gjuhën dhe prejardhjen e saj.
Në një përvjetor me peshë simbolike, dokumentet e nxjerra në publik shërbejnë si kujtesë konkrete e kësaj lidhjeje.