Një denoncim i fortë i bërë publik për një natë në Pediatrinë e Përgjithshme të QSUT-së hedh dritë mbi një problem që prindërit e ndeshin shpesh në spitalet publike: mungesë kujdesi, komunikim i dobët dhe kushte që larg standardit. Në qendër të rrëfimit është një foshnjë 10-muajshe me temperaturë deri në 40°C, ndërsa familja përshkruan orë të tëra pritjeje, tentativa të dështuara për vendosjen e vigonit dhe sjellje që, sipas tyre, kaluan kufirin e papërgjegjshmërisë.
Rrëfimi nga dhoma 9 e Pediatrisë
Ngjarja është vendosur në natën e 5 shtatorit, në dhomën nr. 9 të Pediatrisë së Përgjithshme në QSUT. Prindi përshkruan një ambient të amortizuar, me krevate të dëmtuar, dyshekë të degraduar, mobilie të shkatërruara, dritare të prishura dhe mungesë ajrimi, ndërsa fëmijët qanin dhe prindërit prisnin ndihmë në kushte të vështira.
Sipas denoncimit, foshnja 10-muajshe kishte temperaturë 39.7°C deri në 40°C, ndërsa përpjekjet për vendosjen e vigonit dështuan disa herë, duke i shkaktuar dëmtime në vena dhe gjakderdhje në dorë. Për familjen, problemi nuk ishte vetëm gjendja e rënduar e fëmijës, por edhe ndjesia se përballë kishin mungesë profesionalizmi dhe mungesë komunikimi në një moment kritik.
Akuza për sjellje arrogante dhe thirrje për polici
Një nga episodet më të rënda të rrëfimit lidhet me momentin kur nëna, e dëshpëruar, zbriti për të kërkuar një infermiere që të vendoste vigonin. Ajo thotë se iu drejtua stafit me lutjen për ndihmë, duke shpjeguar se fëmija kishte orë me temperaturë të lartë.
Sipas versionit të saj, reagimi që mori nuk ishte ndihmë mjekësore, por refuzim dhe thirrje për polici. Në rrëfim pretendohet se një punonjëse me uniformë kërkoi të njoftohej policia, me arsyetimin se po pengohej puna e stafit. Nëse ky version konfirmohet, kemi të bëjmë me një sjellje alarmante ndaj një prindi që kërkonte ndërhyrje për një foshnjë në gjendje të rënduar.
Mes kaosit, ndihma erdhi nga pjesë tjetër e stafit
Pas atij momenti, nëna tregon se hyri te mjeku dhe kërkoi sërish ndihmë. Aty, sipas rrëfimit, situata ndryshoi kur dy infermierë, të identifikuar vetëm me emrat Alda dhe Tani, u përfshinë për t’i ardhur në ndihmë foshnjës.
Në të njëjtin denoncim përmenden edhe shefja e shërbimit, Dr. Numila, si edhe pediatrja Dr. Frida, për një qasje më profesionale dhe njerëzore. Kjo e bën edhe më të fortë kontrastin brenda të njëjtit shërbim: jo një problem i përgjithshëm me çdo mjek apo infermier, por një tablo e përzier ku profesionalizmi dhe neglizhenca duket se bashkëjetojnë në të njëjtin repart.
Pyetjet që ngre rasti për QSUT-në
Rasti ngre disa pyetje serioze për administrimin e Pediatrisë në QSUT: a janë kushtet minimale të pranueshme për fëmijët, a ka staf të mjaftueshëm dhe të trajnuar, dhe si menaxhohen ankesat e prindërve në situata urgjente? Deri tani nuk ka një reagim publik institucional për këto pretendime.
Përtej historisë personale, denoncimi prek një shqetësim më të gjerë për shëndetësinë publike: prindërit që hyjnë në pediatri me fëmijë në krah nuk kërkojnë favore, por trajtim dinjitoz, komunikim të qartë dhe ndërhyrje në kohë. Kjo është barra minimale e një sistemi që financohet me para publike dhe që, të paktën në letër, duhet të mbrojë më të pambrojturit.
Në fund të rrëfimit, nëna thekson se nuk ka zgjedhur të publikojë emrat e personave që, sipas saj, i shkaktuan atë përvojë, për të mos e kthyer ngjarjen në konflikt personal.
Por denoncimi mbetet i qartë: problemi nuk paraqitet si rast i izoluar emocional, por si alarm për mënyrën se si një repart jetik i shëndetësisë publike sillet me prindërit dhe fëmijët në orët më të vështira.