Një tjetër marshim qytetar në Prishtinë e ka vënë sërish në qendër dështimin institucional përballë dhunës ndaj grave. Protestuesit kërkuan që vrasja e grave të trajtohet si urgjencë kombëtare dhe ngritën akuza të drejtpërdrejta për neglizhencë ndaj zyrtarëve që, sipas tyre, nuk vepruan në kohë për rastet e denoncuara.
Marshim në qytet me thirrje për reagim institucional
Qytetarët dolën të shtunën në marshim nëpër Prishtinë me kërkesën që vrasja e grave të mos trajtohet më si statistikë, por si emergjencë që kërkon reagim të menjëhershëm nga shteti.
Aksi i protestës u shoqërua me mesazhe publike ndaj institucioneve, të cilat u vunë nën presion për mënyrën si kanë reaguar ndaj rasteve të mëparshme të dhunës dhe vrasjeve të grave.
Lexohen letrat e Arlinda Zekajt
Gjatë marshimit u lexuan letrat e Arlinda Zekajt, gruas së vrarë më 25 tetor, të cilat ajo ua kishte drejtuar institucioneve duke kërkuar mbrojtje.
Leximi i këtyre letrave e forcoi akuzën publike se sinjalet paralajmëruese kanë ekzistuar, por mbrojtja e kërkuar nuk ka ardhur në kohë.
Kërkesa për shkarkime dhe hetim të zyrtarëve
Para Ministrisë së Drejtësisë, protestuesit kërkuan shkarkimin dhe ndjekjen penale të zyrtarëve shtetërorë që, sipas tyre, neglizhuan rastin e 49-vjeçares.
Fokusi i protestës nuk ishte vetëm te autorët e krimeve, por edhe te përgjegjësia administrative dhe ligjore e institucioneve që kishin për detyrë të vepronin për mbrojtjen e viktimës.
Ndalesa para prokurorisë, policisë dhe gjyqësorit
Marshimi vijoi drejt Këshillit Prokurorial të Kosovës dhe më pas para policisë, ku u kërkua drejtësi edhe për Erona Coklin, e vrarë gjatë vitit 2024 në institucion shtetëror. Këtë kërkesë e artikuloi publikisht vëllai i saj.
Më tej, para Këshillit Gjyqësor të Kosovës, protestuesit kërkuan masa ndaj gjyqtarit Migjen Kastrati, duke e zgjeruar kështu presionin publik mbi hallkat kryesore të sistemit të drejtësisë.
Marshimi mbyllet para Qeverisë së Kosovës
Protesta përfundoi para objektit të Qeverisë së Kosovës, ku u kërkua llogaridhënie nga institucionet për mënyrën si janë trajtuar rastet e grave që kanë kërkuar ndihmë dhe mbrojtje.
Mesazhi i protestuesve ishte i drejtpërdrejtë: përgjegjësia nuk mbaron te deklaratat publike, por nis pikërisht aty ku institucionet dështojnë të parandalojnë tragjeditë e paralajmëruara.
Marshimi në Prishtinë e ktheu edhe një herë debatin te barra e institucioneve në rastet kur gratë kërkojnë mbrojtje dhe mbeten pa përgjigje efektive.
Në qendër të protestës ishte kërkesa për llogari konkrete, jo vetëm për autorët e krimeve, por edhe për zinxhirin institucional që dyshohet se ka dështuar të veprojë.