Një raport i fundit i Organizatës së Kombeve të Bashkuara (OKB) hedh dritë mbi një realitet kontradiktor në Shqipëri: ndërsa vendi promovohet si një destinacion turistik luksoz, një pjesë e madhe e popullsisë përballet me pasiguri të lartë ushqimore.
Sipas FAO-s, agjencisë së OKB-së për Ushqimin dhe Bujqësinë, 32.2% e familjeve shqiptare kanë raportuar pasiguri të moderuar ushqimore gjatë periudhës 2021-2023 – një përqindje më e lartë se në çdo vend tjetër të rajonit.
Shqipëria, vendi me pasigurinë më të lartë ushqimore në Europë
Statistikat e raportit tregojnë se:
- 32.2% e familjeve shqiptare përballen me pasiguri ushqimore të moderuar, një shifër shumë më e lartë krahasuar me vendet fqinje:
- Maqedonia e Veriut: 20.2%
- Bosnja dhe Serbia: 13.3% dhe 13% përkatësisht
- 8.2% e popullsisë shqiptare përjeton pasiguri të rëndë ushqimore, që do të thotë se këta individë shpesh nuk kanë qasje në ushqime bazike. Në krahasim, në vendet e tjera të Ballkanit, ky tregues nuk e kalon 4%.
Turizmi në rritje, por varfëria thellohet
Këto të dhëna vijnë në një kohë kur qeveria shqiptare promovon rritjen ekonomike dhe “boom-in turistik” si suksese të jashtëzakonshme. Megjithatë, raporti i OKB-së tregon se ndërsa turizmi po lulëzon dhe imazhi i Shqipërisë si destinacion luksoz për vizitorët e huaj forcohet, një e treta e shqiptarëve mbeten të pasigurt nëse do të kenë ushqim në tryezë.
Çfarë nënkupton pasiguria ushqimore?
Pasiguria ushqimore do të thotë se individët dhe familjet nuk kanë qasje të qëndrueshme në ushqime të sigurta, të shëndetshme dhe të mjaftueshme për një jetë aktive. Kjo situatë përkeqësohet nga faktorë të tillë si:
- Rritja e çmimeve të ushqimeve bazë
- Papunësia dhe pagat e ulëta
- Inflacioni i lartë
- Mungesa e politikave efektive sociale
Përfundim
Ndërkohë që Shqipëria shitet si parajsë turistike, një pjesë e madhe e qytetarëve po përballet me mungesë ushqimi dhe varfëri të thelluar. Raporti i OKB-së ngre alarmin mbi ndarjen e thellë sociale, duke treguar një kontrast të fortë mes propagandës qeveritare dhe realitetit të përditshëm të shqiptarëve.
A do të ndërmarrë qeveria masa konkrete për të adresuar këtë krizë, apo do të vijojë të mbajë vëmendjen tek turizmi dhe zhvillimi fasadë? Kjo mbetet një pyetje që kërkon përgjigje urgjente.