Seanca e radhës për dosjen “Veliaj” u kthye në një arenë tensioni, ku përplasja më e fortë nuk lidhej vetëm me procedurat, por me vetë kontrollin e fjalës në sallë. Në qendër të debatit u vendosën prokurori Ols Dado dhe avokati Maks Haxhia, të cilët u përballën drejtpërdrejt në një shkëmbim që ekspozoi nervozizmin dhe çarjet në mënyrën si po menaxhohet procesi.
Shkaku i përplasjes ishte caktimi i një avokateje kryesisht për një nga të pandehurit. Haxhia kundërshtoi hapur, duke ngritur pikëpyetje mbi seriozitetin e përfaqësimit dhe duke paralajmëruar se procesi rrezikon të kthehet në formalitet. Ai insistoi se një avokat nuk mund të jetë thjesht “figurë prezence” pa u njohur realisht me dosjen voluminoze.
Reagimi i Dados erdhi i menjëhershëm dhe i prerë. Prokurori i kërkoi avokatit të qëndrojë brenda rolit të tij procedural, duke i kujtuar se nuk është ai që drejton seancën. Tensioni u rrit kur Dado i bëri të qartë se nuk mund të diktojë se kush flet dhe kur, duke e kthyer debatin nga teknik në personal.
Ky moment shënoi pikën kulmore të seancës, ku përplasja nuk ishte më thjesht mbi një vendim procedural, por mbi kufijtë e autoritetit në sallë: njëra palë që kërkon garanci reale për mbrojtjen dhe tjetra që imponon disiplinë dhe ritëm në proces.
Atmosfera e krijuar reflekton një proces që po ecën mbi nerva të tendosur, ku çdo vendim i vogël proceduror ka potencialin të shpërthejë në konflikt të hapur. Dhe në këtë klimë, përplasja Dado–Haxhia nuk duket episod i izoluar, por simptomë e një gjykimi që po bëhet gjithnjë e më i brishtë.