Një intervistë televizive është kthyer në qendër të përplasjes më të fortë politike dhe mediatike të ditëve të fundit në Shqipëri. Kreu i opozitës, Sali Berisha, sulmoi ashpër Top Channel dhe pronaren e tij Vjollca Hoxha, duke e cilësuar transmetimin e intervistës me ish-drejtoreshën e AKSHI-t, Mirlinda Karçanaj, si një “tentativë për të mashtruar shqiptarët” dhe për të “retushuar krimin dhe mafien”.
Deklaratat e Berishës nuk u ndalën vetëm te kritika ndaj përmbajtjes së intervistës. Ai e etiketoi Top Channel si pjesë të një “mafie të fjalës së lirë”, ndërsa pronaren e televizionit e akuzoi për lidhje me pushtetin dhe përfitime nga paratë publike. Gjuha e përdorur nga lideri i opozitës tregoi qartë se beteja politike në Shqipëri po zhvendoset gjithnjë e më shumë nga parlamenti drejt mediave.
Në thelb të debatit qëndron intervista e Mirlinda Karçanajt, ish-drejtoreshës së AKSHI-t, e cila po përballet me akuza nga SPAK për përfshirje në një grup të strukturuar kriminal. Për opozitën, mënyra sesi u zhvillua intervista ishte një përpjekje për të zbutur perceptimin publik ndaj akuzave dhe për të mbrojtur indirekt qeverinë.
Berisha pretendon se emisioni kishte një objektiv të qartë: të rrëzonte dyshimet mbi pasuritë e Karçanajt dhe të përforconte narrativën e qeverisë se ajo jetonte “me qira”, pavarësisht sekuestrimeve të pronave të vendosura nga gjykata. Edhe pse pa e përmendur drejtpërdrejt emrin e Grida Dumës, ish-kryeministri la të kuptohej se moderatorja ishte bërë pjesë e një skeme propagandistike në favor të pushtetit.
Ai e krahasoi këtë episod me daljet televizive të mëparshme pranë figurave të qeverisë, duke përmendur edhe intervistat e lidhura me projektin e tunelit të Llogarasë, një çështje që opozita e ka konsideruar prej kohësh si simbol të abuzimit me fondet publike.
Përplasja vjen në një moment kur debati për lirinë e medias në Shqipëri është rikthyer fuqishëm në qendër të vëmendjes, sidomos pas tensioneve mes kryeministrit Edi Rama dhe organizatës Reporterët pa Kufij. Opozita pretendon se televizione të mëdha kombëtare po funksionojnë si mekanizma mbrojtës të qeverisë, ndërsa zërat kritikë po shtyhen gjithnjë e më shumë drejt mediave online dhe rrjeteve sociale.
Në këtë klimë polarizimi, intervista e një ish-zyrtareje të akuzuar për korrupsion nuk mbetet më vetëm një çështje gazetarie. Ajo shndërrohet në një betejë për kontrollin e narrativës publike, ku politika, televizioni dhe drejtësia ndërthuren në mënyrë gjithnjë e më agresive.