Një raportim i “The New York Times” hedh pretendime të rënda mbi atë që paraqitet si një plan i fshehtë SHBA-Izrael për të tronditur regjimin në Iran dhe për të rikthyer në skenë ish-presidentin Mahmoud Ahmadinejad. Sipas këtij versioni, një sulm izraelit në Teheran kishte në shënjestër lirimin e tij nga arresti shtëpiak dhe vendosjen në krye të një qeverie më të pranueshme për aleatët perëndimorë. Por, sipas të njëjtit raport, skenari nuk funksionoi.
Raporti i NYT dhe çfarë pretendohet për objektivin e sulmit
Sipas raportimit të gazetës amerikane, sulmi izraelit ndaj Teheranit ishte pjesë e një skeme më të gjerë për të rrëzuar qeverinë iraniane. Në qendër të këtij plani, sipas burimeve të cituara nga media, ishte Mahmoud Ahmadinejad, i cili thuhet se mbahej në arrest shtëpiak dhe shihej si figurë e përdorshme për një tranzicion të kontrolluar politik.
paragraphs_placeholder
Ahmadinejadi u plagos, por mbijetoi
Zyrtarë amerikanë dhe një bashkëpunëtor i ish-presidentit, sipas “The New York Times”, konfirmuan se Ahmadinejadi u plagos gjatë sulmit, por mbeti gjallë. Raportimet e para e kishin shpallur të vrarë, ndërsa më vonë u tha se kishte mbijetuar.
Sipas të njëjtit version, disa prej truprojave të tij u vranë, ndërsa banesa ku ndodhej mbeti kryesisht e paprekur. Deri tani, vendndodhja dhe gjendja e tij e saktë mbeten të paqarta.
Qëllimi: destabilizim dhe një qeveri alternative
Raporti pretendon se sulmet e para goditën edhe pjesë të kompleksit të Ajatollah Khameneit dhe lanë të vrarë disa zyrtarë të lartë iranianë. Sipas këtij interpretimi, objektivi nuk ishte vetëm goditja ushtarake, por krijimi i një vakumi politik që do të hapte rrugën për një qeveri tjetër në Teheran.
Në këtë skenar, Ahmadinejadi përshkruhet si një figurë që SHBA dhe Izraeli e konsideronin më të menaxhueshme, pavarësisht historikut të tij publik me retorikë të fortë kundër Perëndimit dhe Izraelit. Vetë ky kontrast e bën raportin politikisht të ndjeshëm dhe kërkon kujdes në lexim, pasi bëhet fjalë për pretendime me pasoja të mëdha gjeopolitike.
Strategjia me tre faza nuk u realizua siç ishte parashikuar
Sipas materialit, Izraeli kishte parashikuar një plan në tre etapa: sulme ajrore, një fushatë ndikimi dhe mobilizim kurd, me synimin për të prodhuar kushte për një ndryshim regjimi. Megjithatë, një pjesë e rëndësishme e kësaj strategjie, sipas raportit, nuk u vu dot në jetë.
Në fund, qeveria teokratike iraniane qëndroi në këmbë dhe projekti për një alternativë politike nuk u materializua. Kjo sugjeron se, edhe nëse skenari ka ekzistuar siç përshkruhet, llogaritë për brishtësinë e regjimit në Teheran rezultuan të gabuara.
Lëvizjet e fundit të Ahmadinejadit dhe spekulimet për kontaktet e tij
Raporti përmend edhe udhëtime të Ahmadinejadit në vitet e fundit, përfshirë vizita në Guatemalë dhe Hungari. Këto lëvizje, sipas materialit burimor, kanë ushqyer spekulime për kanale të mundshme komunikimi me aktorë të afërt me Perëndimin.
Megjithatë, përtej spekulimeve dhe burimeve të cituara në raportim, mbetet e paqartë se sa i konsoliduar ka qenë realisht ky plan dhe çfarë mbështetjeje konkrete kishte brenda strukturave iraniane.
Deri tani, nuk ka një tablo të plotë dhe të verifikueshme publikisht për të gjitha hallkat e këtij operacioni të pretenduar. Ajo që del nga raportimi është se një përpjekje e mundshme për ndryshim regjimi në Iran nuk prodhoi efektin e synuar.
Në një rajon ku operacionet e fshehta, propaganda dhe lufta e informacionit ecin paralelisht me zhvillimet ushtarake, pretendime të tilla kërkojnë verifikim të kujdesshëm dhe distancë nga versionet zyrtare apo interesat e palëve të përfshira.