Një rrëfim i ri i Edi Ramës për një takim me Sali Berishën në fillim të viteve ’90 ka rikthyer në vëmendje jo vetëm përplasjen e vjetër politike mes tyre, por edhe mënyrën si prodhohen e riciklohen sot narrativat për tranzicionin. Sipas versionit të dhënë nga vetë kryeministri, takimi ka ndodhur në vitin 1992, kur Berisha ishte President, pas një letre që Rama i kishte dërguar për të mundësuar një takim me piktorin Gjelosh Gjoka.
Rrëfimi i Ramës për letrën dhe kushtin e vendosur
Sipas Ramës, nisma nisi nga kërkesa e piktorit shqiptar nga Mali i Zi, Gjelosh Gjoka, i cili dëshironte të takonte Berishën. Kryeministri tha se, pasi përpjekjet e tjera nuk kishin funksionuar, ai vendosi t’i dërgonte një letër Presidentit të asaj kohe për t’i kërkuar pritjen e piktorit.
paragraphs
Në këtë version të ngjarjes, Rama pretendon se përgjigjja erdhi me një kusht të pazakontë: takimi do të zhvillohej vetëm nëse në zyrë do të ishte i pranishëm edhe ai vetë. Sipas rrëfimit të tij, kjo e vuri në mëdyshje, por më pas pranoi të shkonte bashkë me Gjelosh Gjokën në Presidencë.
Çfarë pretendon Rama se dëgjoi në zyrën e Presidentit
Gjatë bisedës, sipas Ramës, Berisha e orientoi diskutimin te Parlamenti i asaj kohe, i dominuar nga Partia Demokratike pas zgjedhjeve të para të periudhës postkomuniste. Në rrëfimin e bërë publik, Rama thotë se Berisha shfaqi pakënaqësi të fortë ndaj deputetëve të grupit të vet parlamentar.
paragraphs
Pretendimi më i fortë i këtij rrëfimi është fraza që Rama ia atribuon Berishës për deputetët e PD-së: se ishin “të gjithë me lakrën e komunizmit në kokë”. Ai shton se në atë bisedë janë përmendur edhe emra konkretë, por pa i bërë publikë.
Nga kritika për të vetët te referenca për mediat
Sipas kryeministrit, Berisha nuk u ndal vetëm te kritikat për grupin parlamentar, por foli edhe për mungesën e mbështetjes që, sipas tij, i nevojitej për proceset e kohës. Në të njëjtën bisedë, Rama thotë se në tavolinë ndodhej edhe gazeta “Koha Jonë”, të cilën Berisha, sipas këtij rrëfimi, e përdori si shembull për atë që e quajti “ajka e trurit të këtij vendi”.
paragraphs
Këto janë deklarime të ardhura vetëm nga njëra palë dhe të bëra shumë vite pas ngjarjes së pretenduar. Për këtë arsye, ato mbeten pjesë e një rrëfimi politik personal, jo një fakt i verifikuar në mënyrë të pavarur.
Një episod i vjetër, i sjellë sot në betejën e zakonshme politike
Publikimi i këtij episodi vjen në një klimë ku përplasja Rama-Berisha vijon të ushqehet edhe me histori të vjetra, të rikthyera në funksion të debatit të ditës. Edhe kur rrëfime të tilla paraqiten si kujtime personale, ato përdoren qartazi për të goditur kundërshtarin dhe për të rindërtuar perceptime publike për periudha kyçe të tranzicionit.
paragraphs
Deri tani nuk ka një reagim publik nga Berisha për këtë episod të përshkruar nga Rama. Pa një version tjetër dhe pa dokumentim shtesë, ngjarja duhet lexuar si pretendim politik i artikuluar nga kryeministri, jo si e vërtetë e provuar.
Rrëfimi i Ramës synon të hedhë dritë, sipas tij, mbi mënyrën si funksiononte pushteti në fillim të viteve ’90, por njëkohësisht shërben edhe si material i freskët për konfliktin e vjetër mes dy figurave qendrore të politikës shqiptare.
Për publikun, thelbi mbetet i njëjtë: kur kujtimet personale përdoren si armë politike, verifikimi dhe distanca kritike janë po aq të rëndësishme sa vetë deklarata.