Profesori Artan Fuga ka dalë publikisht në mbrojtje të studentëve me një mesazh të ashpër ndaj çdo përpjekjeje për t’i lidhur ata me dhunën. Në reagimin e tij, ai kundërshton insinuatat ndaj studentëve dhe ngre akuza politike për mënyrën se si, sipas tij, janë trajtuar kërkesat dhe e ardhmja e tyre.
Mesazhi i Fugës: studentët nuk dhunojnë
Në një postim në rrjetet sociale, Fuga shprehet prerazi se “studentët kanë gjithmonë të drejtë” dhe kërkon që askush të mos kryejë, sipas fjalëve të tij, “krimin kombëtar” të dhunimit të tyre.
Ai këmbëngul se studentët, si shtresë shoqërore, nuk dhunojnë njeri dhe refuzon çdo etiketim që i paraqet si shkaktarë dhune në qytet apo përballë policisë. Sipas tij, të paktën studentët me të cilët ka punuar ai dhe kolegët e tij, nuk përfaqësohen nga imazhi i dhunës që u vishet publikisht.
Akuza për etiketime pa prova
Fuga sulmon atë që e quan propagandë qeveritare dhe klishe mediatike që, sipas tij, i ngjisin studentëve etiketa pa prova. Ai thotë se nuk pranon insinuatat që i përshkruajnë studentët si persona që thyejnë, vënë zjarr apo kërcënojnë.
Në të njëjtën kohë, ai bën një dallim të qartë mes studentëve si kategori dhe ndonjë rasti individual të mundshëm, për të cilin thotë se nuk ka informacion. Sipas tij, edhe nëse përfshihet ndonjë individ në një ngjarje të dhunshme, kjo nuk mund të përdoret për të njollosur të gjithë studentët.
Kritika të forta ndaj politikës dhe qeverisjes
Pjesa më politike e reagimit të Fugës lidhet me mënyrën si janë trajtuar studentët ndër vite. Sipas tij, politika i ka gënjyer dhe nuk ka mbajtur premtimet e bëra disa vite më parë.
Ai rendit një sërë problemesh që, sipas versionit të tij, vazhdojnë të mbeten pa zgjidhje: mungesa e statistikave për papunësinë intelektuale, mungesa e meritokracisë në punësim, mungesa e parashikimit për profesionet e së ardhmes dhe centralizimi i universiteteve në duart e politikës.
Në të njëjtin reagim, Fuga përmend edhe çështjen e konvikteve për studentët e Tiranës në Durrës, duke e paraqitur si shembull të një absurditeti politik dhe administrativ në raport me nevojat reale të studentëve.
Thirrje kundër ndalimeve dhe trajtimit arbitrar
Fuga shkon më tej kur paralajmëron se çdo dhunim i studentëve, çdo ndalim pa prova dhe çdo trajtim jashtë bazës ligjore do të ishte, sipas tij, i papranueshëm dhe me pasoja të rënda shoqërore.
Ai kërkon që studentët të dëgjohen përmes rrugëve paqësore dhe institucionale, duke theksuar se kërkesat e tyre sociale, ekonomike, pedagogjike dhe politike nuk mund të trajtohen me mosbesim, forcë apo etiketime kolektive.
Në fund, mesazhi i tij mbetet i drejtpërdrejtë: studentët kanë të drejtë të kërkojnë, të kundërshtojnë dhe të mos damkosen si të dhunshëm pa prova.
Reagimi i profesorit vjen si një mbrojtje e fortë publike për studentët dhe si një akuzë e drejtpërdrejtë ndaj mënyrës se si pushteti dhe diskursi publik i kanë trajtuar ata.
Në thelb, ai kërkon një vijë të qartë: pa dhunë ndaj studentëve, pa etiketime kolektive dhe pa përdorim politik të një brezi që, sipas tij, po paguan prej vitesh koston e premtimeve të pambajtura.