Pedagogët e universiteteve publike dhe private dolën krah studentëve në protestën pranë Parlamentit, duke refuzuar hapur etiketimin politik që iu bë nga kreu i PD-së, Sali Berisha. Mesazhi i tyre ishte i drejtpërdrejtë: protesta nuk është zgjatim i asnjë partie dhe pakënaqësia nuk drejtohet vetëm ndaj qeverisë, por ndaj gjithë klasës politike.
Bojkoti vijon, pedagogët zbresin sërish në protestë
Për të tretën ditë radhazi, pedagogët u mblodhën fillimisht në Universitetin Politeknik, në një kohë kur në universitete vijon bojkoti i mësimit. Para nisjes drejt Parlamentit, ata e përshkruan sheshin e protestës si “auditorin më të madh të demokracisë”.
Më pas marshuan përgjatë Rrugës së Elbasanit dhe Unazës së Vogël, për t’iu bashkuar studentëve që protestonin pranë Parlamentit. Një pjesë e tyre qëndroi më vonë në krah të studentëve dhe protestuesve të tjerë në zonë.
Përballje me narrativën zyrtare për protestën
Nga protesta u artikuluan edhe akuza ndaj mënyrës si po paraqitet lëvizja në diskursin publik. Mimoza Manxhari deklaroi se qeveria po përpiqet ta delegjitimojë protestën duke e paraqitur si të dhunshme dhe si një grumbullim huliganësh.
Sipas këtij qëndrimi, protesta po paraqitet me një framing që synon ta zbehë legjitimitetin qytetar të saj, ndërsa organizatorët dhe pjesëmarrësit këmbëngulin se kemi të bëjmë me një reagim të gjerë kundër mënyrës së qeverisjes dhe krizës së përfaqësimit politik.
Thirrje për rol më të fortë të pedagogëve
Brenda vetë radhëve të pedagogëve u artikulua edhe nevoja për një angazhim më të madh. Ervin Goci kërkoi që pedagogët të marrin një rol më drejtues në protestë dhe të shtojnë praninë e tyre.
Ky pozicion e vendos trupën akademike jo thjesht si mbështetëse morale të studentëve, por si faktor më aktiv në një protestë që po tenton të mbetet jashtë kontrollit të partive.
Përgjigjja ndaj Berishës: protesta nuk i përket as PD-së, as PS-së
Reagimi më i fortë i pedagogëve erdhi pas deklaratës së një dite më parë të Sali Berishës, i cili pretendoi se qindra pedagogë në protestë janë të lidhur me Partinë Demokratike. Nga sheshi, pedagogët e kundërshtuan këtë përcaktim dhe thanë se vendimi për t’iu bashkuar studentëve është marrë në mënyrë të pavarur.
Enkeleda Olldashi deklaroi se si PD, ashtu edhe PS, po përpiqen ta minojnë protestën, secila në formën e vet. Në të njëjtën linjë, Maksim Meço tha se kauza e studentëve përfshin gjithë klasën politike, përfshirë edhe opozitën dhe kreun e saj.
Edhe Ermal Hasimja mohoi çdo ndikim politik në vendimmarrjen e pedagogëve, duke këmbëngulur se pjesëmarrja në protestë nuk është diktuar nga asnjë parti apo figurë politike.
Tension i shkurtër pranë Parlamentit
Pas mbërritjes së pedagogëve, një pjesë e protestuesve çanë kordonin metalik dhe iu afruan efektivëve të policisë. Tensioni zgjati vetëm pak minuta.
Ngjarja nuk ndryshoi thelbin e mesazhit që doli nga protesta: refuzim i etiketimeve partiake dhe një akuzë e hapur se si pushteti, ashtu edhe opozita po përpiqen të lexojnë dhe përdorin revoltën sipas interesit të tyre politik.
Me daljen e pedagogëve në krah të studentëve, protesta mori një peshë më të gjerë publike dhe politike, duke vështirësuar edhe më shumë përpjekjet për ta futur në kallëpe partiake.
Ajo që u dëgjua nga sheshi ishte e qartë: mosbesimi nuk drejtohet vetëm ndaj qeverisë, por ndaj gjithë sistemit politik që, sipas protestuesve, po përpiqet të flasë në emër të një revolte që nuk e kontrollon.