Tre muaj ndërprerje të zgjatura të ujit të pijshëm, mbi 1,000 banorë të prekur dhe biznese që përballen çdo ditë me pasojat e një shërbimi publik që nuk funksionon siç duhet. Kjo është panorama shqetësuese në Rrugën e Elbasanit dhe rrugën “Pjetër Budi”, vetëm pak minuta larg qendrës së Tiranës. Ndërkohë, drejtori i Ujësjellës Kanalizime Tiranë, Flauers Shoshi, përballet me akuza për mungesë reagimi dhe indiferencë institucionale.
Në kryeqytetin ku prej vitesh propagandohen investime miliona euro në infrastrukturën e ujësjellësit, një nga nevojat më elementare të qytetarëve vazhdon të mbetet problem: uji i pijshëm në rubinet.
Mbi 1,000 banorë të Rrugës së Elbasanit dhe rrugës “Pjetër Budi”, në Njësinë Administrative Nr. 2, raportojnë se prej më shumë se tre muajsh përballen me ndërprerje të gjata dhe të përsëritura të furnizimit me ujë.
Situata nuk prek vetëm familjet, por edhe dhjetëra aktivitete tregtare që funksionojnë në këtë zonë të populluar të kryeqytetit.
Për banorët, çështja ka kaluar prej kohësh kufijtë e një defekti të zakonshëm teknik. Ajo është kthyer në një problem të përditshëm që cenon higjienën, kushtet normale të jetesës dhe funksionimin e bizneseve.
Flauers Shoshi, ku është Ujësjellësi i Tiranës?
Në krye të UKT-së që prej janarit 2026 qëndron Flauers Shoshi, ish-drejtues i Agjencisë Kombëtare të Ujësjellës-Kanalizimeve.
Një drejtues me përvojë në sektorin e ujit, i cili duhet të jetë ndër të parët që e kupton se furnizimi me ujë të pijshëm nuk është luks, por detyrim themelor i një ndërmarrjeje publike.
Megjithatë, sipas denoncimeve të banorëve, pavarësisht ndërprerjeve të vazhdueshme dhe përkeqësimit të situatës, në zonë nuk është konstatuar asnjë grup pune që të ndërhyjë konkretisht për zgjidhjen e problemit.
Nëse këto pretendime konfirmohen, atëherë lind një pyetje e pashmangshme: Për çfarë paguhen drejtuesit e Ujësjellësit të Tiranës, nëse nuk arrijnë të garantojnë as furnizimin normal me ujë në qendër të kryeqytetit?
Çfarë duhet të ndodhë që drejtori i UKT-së të reagojë? Sa ditë, javë apo muaj duhet të kalojnë që një problem i tillë të trajtohet me seriozitet?
Dhe mbi të gjitha, a është në dijeni Flauers Shoshi për situatën që po përjetojnë këta qytetarë? Nëse po, çfarë masash ka marrë?
Miliona euro për ujësjellësin, por qytetarët vazhdojnë të mbushin bidonët
Prej vitesh, investimet në rrjetin e ujësjellësit të Tiranës janë paraqitur si një ndër prioritetet e pushtetit vendor dhe qendror.
Miliona euro janë angazhuar në projekte infrastrukturore, rehabilitime rrjetesh dhe ndërhyrje që supozohet të përmirësojnë furnizimin me ujë.
Por në Rrugën e Elbasanit dhe rrugën “Pjetër Budi”, banorët vazhdojnë të përballen me të njëjtin problem.
Miliona euro investime në letër, por rubinetë pa ujë në realitet.
Kjo kontradiktë kërkon shpjegime dhe transparencë.
Ku kanë shkuar investimet? Çfarë përmirësimesh konkrete kanë sjellë ato për qytetarët? Pse një zonë kaq pranë qendrës së Tiranës vazhdon të përballet me ndërprerje të zgjatura?
Nuk mjafton që institucionet të publikojnë shifra investimesh dhe fotografi inaugurimesh. Rezultati i investimeve matet te shërbimi që marrin qytetarët, jo te milionat që shpallen në konferenca shtypi.
Banorët ndihen të braktisur nga qeveria dhe institucionet
Ajo që e rëndon edhe më shumë situatën është ndjesia e braktisjes që shprehin banorët.
Sipas tyre, përballë një problemi që zgjat prej muajsh, institucionet përgjegjëse nuk kanë dhënë një përgjigje bindëse dhe as një afat konkret për normalizimin e furnizimit.
Familjet detyrohen të organizojnë jetën e përditshme sipas orareve të paparashikueshme të furnizimit. Bizneset përballen me kosto shtesë dhe vështirësi operacionale, ndërkohë që detyrimet tatimore dhe faturat vazhdojnë.
Ironia është e hidhur: qytetarëve u kërkohet të paguajnë rregullisht për shërbimet publike, ndërsa institucionet që duhet t’i garantojnë ato nuk ofrojnë të njëjtën rregullsi në përmbushjen e detyrimeve të tyre.
Në një kryeqytet europian të vitit 2026, banorët nuk duhet të përballen çdo ditë me pasigurinë nëse do të kenë ujë për t’u larë, për të gatuar apo për të mbajtur pastër shtëpinë.
Kjo nuk është çështje komoditeti. Është çështje dinjiteti njerëzor dhe përgjegjësie shtetërore.
Drejtori Shoshi duhet të japë llogari, jo të heshtë
Flauers Shoshi nuk është një drejtues i sapoardhur në sektorin e ujësjellësit. Përpara emërimit në UKT, ai ka drejtuar institucionin kombëtar përgjegjës për këtë sektor.
Pikërisht kjo përvojë e bën edhe më të domosdoshme dhënien e shpjegimeve publike.
Nuk mund të justifikohen pafundësisht ndërprerjet e ujit me probleme teknike, amortizim të rrjetit apo vështirësi infrastrukturore, pa treguar se çfarë është bërë konkretisht për t’i zgjidhur.
Një drejtor nuk vlerësohet nga posti që mban, por nga aftësia për të administruar institucionin dhe për t’iu përgjigjur qytetarëve.
Dhe kur mbi 1,000 banorë raportojnë probleme serioze me furnizimin me ujë për më shumë se tre muaj, përgjegjësia institucionale nuk mund të zhduket pas heshtjes së administratës.
UKT duhet të bëjë publike ndërhyrjet e kryera në këtë zonë, shkaqet e ndërprerjeve, investimet përkatëse dhe afatin e normalizimit të furnizimit.
Nëse ndërmarrja ka dërguar grupe pune, duhet të tregojë kur kanë ndërhyrë dhe çfarë kanë konstatuar. Nëse nuk ka ndërhyrë, duhet të shpjegojë arsyen.
Një pyetje për qeverinë: A është kjo Tirana e investimeve miliona euro?
Përtej Flauers Shoshit, përgjegjësia politike për cilësinë e shërbimeve publike nuk mund të anashkalohet.
Qeveria dhe pushteti vendor kanë detyrimin të kërkojnë llogari për mënyrën se si menaxhohen fondet publike dhe për rezultatet që marrin qytetarët.
Nuk mund të flitet vazhdimisht për modernizim, transformim urban dhe standarde europiane, ndërkohë që banorët në zemër të kryeqytetit përballen me probleme elementare të furnizimit me ujë.
Një qytet nuk bëhet europian nga kullat, fasadat dhe projektet luksoze. Bëhet europian kur qytetari hap rubinetin dhe ka ujë.
Rasti i Rrugës së Elbasanit dhe rrugës “Pjetër Budi” është një provë konkrete për përgjegjshmërinë e drejtuesve të UKT-së.
Flauers Shoshi duhet t’u përgjigjet publikisht banorëve dhe të shpjegojë pse problemet vazhdojnë.
Sepse qytetarët nuk kanë nevojë për një tjetër premtim, një tjetër deklaratë apo një tjetër shifër investimi.
Kanë nevojë për ujë. Sot. Jo pas tre muajsh të tjerë.
Dhe nëse institucioni nuk arrin të ofrojë as këtë shërbim bazë, atëherë pyetja që shtrohet është fare e thjeshtë:
Përse duhet të vazhdojë ta drejtojë Flauers Shoshi Ujësjellësin e Tiranës, nëse nën drejtimin e tij banorët e qendrës së kryeqytetit vazhdojnë të mbeten pa ujë?