Një tjetër vendim nga Strasburgu vë nën presion mënyrën si janë trajtuar disa raste të Vettingut në Shqipëri. Gjykata Evropiane e të Drejtave të Njeriut vendosi se shkarkimi i prokurorit Adnan Kosova ka qenë joproporcional dhe se shteti shqiptar ka shkelur nenin 8 të Konventës Evropiane për të Drejtat e Njeriut.
Çfarë vendosi Gjykata e Strasburgut
Në vendimin e shpallur më 6 tetor 2026, GJEDNJ arriti në përfundimin se ndërhyrja ndaj Kosovës nuk ishte e justifikuar në mënyrë të mjaftueshme nga autoritetet shqiptare. Gjykata vlerësoi se shkarkimi i tij nga sistemi i drejtësisë kishte cenuar të drejtën për respektimin e jetës private.
paragraphs nuk u përdorën nga Gjykata si standard arsyetimi; ajo kërkoi arsye “relevante dhe të mjaftueshme”, të cilat, sipas vendimit, munguan në këtë rast. Në thelb, Strasburgu e konsideroi masën e marrë ndaj prokurorit si të tepruar në raport me qëllimet që pretendon procesi i Vettingut.
Si nisi dhe si u përmbys vendimi në Shqipëri
Adnan Kosova ishte prokuror që prej vitit 1986 dhe punonte në Prokurorinë e Përgjithshme në Tiranë që nga viti 1998. Ai u konfirmua fillimisht në detyrë nga Komisioni i Pavarur i Kualifikimit më 20 dhjetor 2018, pasi KPK vlerësoi se pasuritë ishin deklaruar në mënyrë të vazhdueshme dhe se kishte shpjegim bindës për origjinën e tyre.
Më pas, vendimi u ankua nga Komisioneri Publik. Më 13 mars 2020, Kolegji i Posaçëm i Apelimit, me shumicë 3 me 2, e përmbysi konfirmimin dhe e shkarkoi Kosovën për kriterin e pasurisë. Pikërisht kjo kthesë u bë objekt i shqyrtimit në Strasburg.
Pika e debatit: shitja e apartamentit në Korçë
Thelbi i çështjes lidhej me të ardhurat nga shitja e një apartamenti në Korçë, të përdorura për blerjen e banesës së familjes në Tiranë. Në kontratën e vitit 2002 figuronin 1 milion lekë, ndërsa Kosova kishte deklaruar se çmimi real kishte qenë 2.5 milionë lekë dhe se 1.5 milionë lekë ishin marrë më herët si depozitë.
Sipas vlerësimit të Strasburgut, KPA kishte mbajtur një qasje tepër formale, duke e trajtuar kontratën e shitjes si provën e vetme të besueshme. Gjykata evidentoi se nuk ishte marrë siç duhet në konsideratë fakti që, sipas ligjit vendas, marrëveshja për depozitën nuk ishte e detyrueshme të bëhej me shkrim, si edhe të dhënat për çmimet e tregut të pasurive në Korçë në atë periudhë.
Vështirësia e provave të vjetra dhe fatura për shtetin
Gjykata vuri në dukje edhe një problem që prek vetë standardin e rivlerësimit: faktet që kërkoheshin të provoheshin i përkisnin rreth 20 viteve më parë, para hyrjes në fuqi të ligjit të vitit 2003 për deklarimin e pasurive. Kjo, sipas arsyetimit të saj, e bënte më të vështirë rindërtimin e provave dokumentare dhe kërkonte një vlerësim më pak mekanik nga autoritetet shqiptare.
Në fund, Shqipëria është detyruar t’i paguajë Adnan Kosovës 6 mijë euro për dëm jomaterial dhe 5 mijë euro për kostot e procedurës. GJEDNJ vlerësoi gjithashtu se, nëse ai e kërkon, do të ishte e përshtatshme që procedura e Vettingut të rihapej dhe çështja të rishqyrtohej në përputhje me nenin 8.
Vendimi shton pikëpyetjet mbi mënyrën si janë arsyetuar disa shkarkime në emër të Vettingut, sidomos kur një interpretim ngushtësisht formal i provave prodhon pasoja të pakthyeshme në karrierë.
Përtej dëmshpërblimit financiar, çështja e Kosovës rikthen në qendër debatin nëse filtrat e reformës në drejtësi janë zbatuar gjithmonë me standard të njëjtë dhe me garanci të plota për proporcionalitetin e vendimeve.