Bashar al-Assad, ish-presidenti sirian, u largua nga Damasku në mënyrë sekrete me ndihmën e Moskës, ndërsa rebelët sirianë përparonin drejt kryeqytetit, duke i dhënë fund sundimit të tij.
Sipas burimeve nga Kremlini dhe mediave ndërkombëtare, Assad arriti të arratisej nëpërmjet një operacioni të koordinuar nga inteligjenca ruse, duke përdorur një avion privat. Ai zgjodhi të mos njoftonte as këshilltarët e tij për t’iu shmangur një skenari të mundshëm tradhtie dhe urdhëroi çaktivizimin e radarëve të avionit.
Fluturimi i tij filloi nga Damasku dhe përfundoi në bazën ajrore ruse Khmeimim, në bregdetin sirian. Nga aty, ai u transportua drejt Moskës me një avion ushtarak rus.
Reagimi i Rusisë dhe përplasjet e brendshme
Zëdhënësi i Kremlinit, Dmitry Peskov, refuzoi të zbulojë vendndodhjen aktuale të Assad-it, duke theksuar se nuk ka plane për një takim të tij me presidentin Vladimir Putin. Megjithatë, burime pranë qeverisë ruse tregojnë se rrëzimi i Assad-it ka shkaktuar zemërim në Kremlin, pasi inteligjenca ruse dështoi të parandalonte kërcënimin nga grupi islamik Hayat Tahrir al-Sham.
Marrëdhënia mes Rusisë dhe Sirisë ka qenë prej kohësh strategjike, duke përfshirë ndihmë ushtarake dhe financiare për regjimin sirian. Për Moskën, baza detare në Tartus dhe baza ajrore Khmeimim përfaqësojnë interesa jetike në rajon.
Rënia e regjimit sirian dhe e ardhmja e Assad-it
Pas viteve të luftës civile dhe mbështetjes së pakushtëzuar nga Moska, Assad dhe familja e tij janë larguar nga Siria, ndërsa rebelët kanë marrë kontrollin mbi Damaskun. Ky zhvillim shënon fundin e një epoke dhe hap një kapitull të ri në rajon.
Ndërkohë, Moska përballet me dilema të mëdha mbi ruajtjen e interesave të saj strategjike në Lindjen e Mesme pas humbjes së një prej aleatëve të saj më të fortë.
Kjo ngjarje historike vazhdon të analizohen nga mediat dhe ekspertët ndërkombëtarë, ndërsa e ardhmja e Sirisë mbetet e paqartë.