Amnistia penale, e pritur prej muajsh dhe e mbajtur pezull, nuk duket se do të lëvizë menjëherë. Sipas ministrit të Drejtësisë Toni Gogu, qeveria do t’i kthehet kësaj çështjeje vetëm pasi të marrë vlerësimin për kapitullin e quajtur “Themeloret”, duke e shtyrë edhe më tej një debat që prek drejtpërdrejt sistemin penitenciar dhe të dënuarit që presin lehtësim.
Konferenca e parë pas 11 javësh në detyrë
Toni Gogu doli sot në konferencën e tij të parë për shtyp, 11 javë pas marrjes së detyrës si ministër i Drejtësisë. Ai paraqiti prioritetet e ministrisë në një moment që, sipas versionit zyrtar, lidhet me procesin e integrimit europian dhe me fazën aktuale të reformës në drejtësi.
Në qendër të interesit ishte edhe amnistia, një nismë që ka mbetur e ngrirë dhe për të cilën ka pritshmëri sidomos nga të burgosurit dhe familjarët e tyre.
Qeveria e lidh amnistinë me vlerësimin për “Themeloret”
Sipas Gogut, diskutimi më i afërt për amnistinë mund të hapet javën e ardhshme, por vetëm pasi të ketë një zhvillim për vlerësimin e “Themeloreve”. Me këtë qëndrim, qeveria po e vendos amnistinë në radhën e prioriteteve që do të trajtohen më vonë.
Ministri e përshkroi amnistinë si një instrument të politikës penale, të menduar për të adresuar disa problematika, mes tyre të drejtat e njeriut dhe mbipopullimin në burgje. Megjithatë, pavarësisht se këto probleme përmenden si urgjente, nisma mbetet ende pa afat të qartë politik për miratim.
“Do të ndodhë”, por pa një afat konkret
Gogu deklaroi se amnistia “do të ndodhë, patjetër”, duke shtuar se projektligji ndodhet në Parlament. Por përtej këtij premtimi, ministri nuk dha një datë konkrete se kur do të ketë shqyrtim me përmbajtje dhe kur mund të pritet një vendimmarrje.
Në thelb, mesazhi i dhënë është se ekzekutivi po e kushtëzon ecurinë e amnistisë me agjendën e integrimit. Kjo e mban të hapur pyetjen nëse nevoja e pretenduar për të adresuar situatën në burgje po trajtohet realisht si prioritet, apo po shtyhet në funksion të kalendarit politik dhe institucional.
Për momentin, amnistia mbetet në pritje dhe pa një afat të prerë. Ajo që qeveria paraqet si çështje procedurale e prioritizimi, për të interesuarit mbetet një vendim i shtyrë edhe një herë.