Sali Berisha e ka nisur mandatin e ri në krye të Partisë Demokratike me një tjetër përplasje me mediat, duke pretenduar se opozita po lihet në hije ndërsa qeveria po favorizohet në edicionet informative. Por, nga materiali i bërë publik prej tij, del se problemi nuk qëndron vetëm te akuzat, por sidomos te mënyra si janë numëruar dhe interpretuar lajmet.
Një raport me shifra, por me shumë pikëpyetje
Në konferencën e së hënës, Berisha paraqiti një monitorim të minutazhit dhe temave të opozitës e mazhorancës në katër televizione kombëtare. Sipas versionit të tij, Partia Socialiste ka marrë më shumë hapësirë informative, ndërsa opozita është trajtuar më pak.
Kur edhe kritika ndaj qeverisë futet si “lajm pro-qeverisë”
Një nga problemet më të dukshme të këtij monitorimi është përzierja e informacionit me propagandën. Në materialin e referuar, edhe kronika kritike ndaj qeverisë janë llogaritur si hapësirë në favor të saj.
Në përmbajtjen e cituar prej burimit, përmendet rasti i një kronike të 15 majit ku pedagogu Ndoc Fasllia, ish-zv.ministër i Bujqësisë në periudhën e PD-së, shprehej kundër projektligjit të ministrisë për shitjen e tokave bujqësore te të huajt. Megjithatë, kjo është trajtuar nga PD si pjesë e minutazhit në favor të qeverisë, çka e bën edhe më të dobët pretendimin për një lexim serioz të përmbajtjes mediatike.
Në të njëjtën kategori futen BE-ja, ekonomia dhe vendimet shtetërore
Sipas logjikës së ndjekur në këtë raport, edhe lajmet për procesin e integrimit europian, vendimet e Këshillit të Ministrave apo zhvillimet ekonomike janë konsideruar si kohë e dhënë Partisë Socialiste. Po kështu, sipas materialit burimor, edhe raportimi mbi rritjen e çmimit të naftës nga Bordi i Transparencës është futur si lajm në favor të qeverisë.
Kjo qasje ngre një problem thelbësor: a mund të trajtohet çdo zhvillim institucional, ekonomik apo diplomatik si propagandë qeveritare vetëm sepse lidhet me shtetin? Në praktikën normale të redaksive, një samit ndërkombëtar, një raport i Bashkimit Europian apo një vendim ekonomik raportohen për shkak të interesit publik, jo për të shtuar minutazhin e një partie.
Debati për minutat injoron dinamikën reale të lajmit
Një tjetër mangësi e dukshme është se monitorimi, sipas burimit, nuk llogarit si kohë të opozitës kronikat për debatet në Kuvend. Po ashtu, ka pasur ditë kur opozita ka dominuar dukshëm hapësirën informative, çka e rrëzon tezën e një skeme lineare favorizimi.
Në këtë kuptim, përpjekja për ta kthyer gazetarinë në një garë kronometri duket më shumë si strategji politike sesa si analizë e ndershme e raportimit. Minutazhi në redaksi nuk përcaktohet nga barazimi mekanik mes partive, por nga zhvillimet e ditës, pesha e ngjarjes dhe interesi publik.
Ajo që del nga ky episod nuk është vetëm ankesa e radhës e Berishës ndaj mediave, por edhe tentativa për të paraqitur çdo lajm institucional si shërbim ndaj qeverisë. Një standard i tillë, nëse pranohet, do ta reduktonte informimin publik në matematikë partiake.
Përtej sulmit politik, çështja reale mbetet te cilësia e metodologjisë. Dhe, sipas materialit të bërë publik, pikërisht aty raporti i Berishës duket se çalon më fort.