Rasti i Nertil Buzit rikthen në vëmendje një dosje të rëndë të botës së krimit shqiptar në Britani: një pengmarrje me pretendime për tortura brutale, kërkesë për 400 mijë stërlina dhe një operacion policor ndërkufitar që, megjithatë, nuk prodhoi fundin penal që pritej. Dy vite më pas, akuzat kryesore u rrëzuan në gjykatë, duke lënë pas më shumë pikëpyetje sesa përgjigje.
Takimi në hotel dhe kthimi i tij në kurth
Sipas versionit të paraqitur në raportimin mediatik, një grup kriminal me aktivitet në Manchester mbërriti në Londër dhe arriti ta bindte Nertil Buzin të takohej në një hotel në lindje të qytetit. Takimi u paraqit si një zonë neutrale negociimi, pasi pretendohej se kishte pasur probleme me disa shtëpi kanabisi të lidhura me grupin nga Vlora.
Buzi, sipas të njëjtit version, pranoi takimin pa e ditur se po hynte në një skemë të organizuar pengmarrjeje. Menjëherë pasi hyri në dhomën e hotelit, ai u lidh me zinxhir te radiatori dhe iu mbyll goja me ngjitëse. Kërkesa e pengmarrësve ishte 400 mijë stërlina.
Video-thirrjet, torturat dhe alarmi nga Shqipëria
Kur u kuptua se kjo shumë nuk ndodhej në dispozicion të tij në Angli, presioni kaloi te familja në Shqipëri. Nga telefoni i Buzit, pengmarrësit komunikuan me vëllanë e tij përmes video-thirrjeve, duke e shfaqur të lidhur dhe të dhunuar.
Në një tjetër telefonatë, sipas rrëfimit të publikuar, torturat u përshkallëzuan deri te shkulja e thonjve me pincë. Pikërisht në këtë pikë, vëllai i Buzit iu drejtua Policisë në Fier, duke denoncuar kontaktet që po vinin nga Londra dhe kërcënimin se ai do të vritej nëse paratë nuk dërgoheshin.
Operacioni Shqipëri-Britani dhe ndërhyrja në hotel
Pas denoncimit, strukturat policore shqiptare aktivizuan komunikimin me autoritetet britanike. Sipas versionit zyrtar të përshkruar në kronologji, koordinimi u bë përmes kanaleve të bashkëpunimit mes Policisë së Shtetit, Policisë Metropolitane dhe NCA-së britanike.
Hetuesit lokalizuan zonën nga ku dilte sinjali i telefonit dhe vendosën vëzhgim jashtë hotelit. Më pas u analizuan hyrje-daljet e personave të dyshuar dhe pamjet e kamerave të sigurisë, derisa u identifikua edhe dhoma ku mbahej pengu.
Kur u konstatua vendndodhja e saktë, u hartua plani i ndërhyrjes. Sipas këtij versioni, forcat britanike ndërhynë gjatë natës, fillimisht me gaz në dhomë dhe më pas neutralizuan tre personat që ndodheshin aty. Buzi u gjet në gjendje të rënduar dhe u dërgua në spital nën mbrojtje policore.
Të arrestuarit dhe çarja e dosjes në gjykatë
Pas operacionit, autoritetet britanike njoftuan arrestimin e gjashtë shtetasve shqiptarë, të akuzuar fillimisht për rrëmbim, burgosje të rreme dhe kërcënim për vrasje. Mes emrave të përmendur ishin Nelid Arapi, Xhon Guveli, Fation Arapi, Armando Brahashaj, Eduart Çepele dhe Emanuela Arapi.
Buzi, pasi përmirësoi gjendjen shëndetësore, bashkëpunoi me policinë dhe u trajtua si dëshmitar kyç i prokurorisë. Fillimisht, ai pranoi të dëshmonte kundër personave që dyshoheshin si pengmarrësit e tij.
Por dy vite më vonë, në Harrow Crown Court, prokuroria britanike u tërhoq nga akuzat kryesore ndaj pesë prej të arrestuarve. Ata u liruan nga salla e gjyqit, ndërsa Nelid Arapi u dënua më 15 prill 2024 vetëm me 16 muaj burg për posedim kanabisi me qëllim shitjeje.
Pse u tërhoq prokuroria
Mbi arsyet e tërheqjes nuk rezulton një shpjegim i plotë publik në këtë kronologji, por përmenden dy hipoteza. E para është që Buzi të jetë tërhequr nga gatishmëria për të dëshmuar kundër të akuzuarve.
Hipoteza e dytë lidhet me strategjinë e mbrojtjes, e cila, sipas këtij rrëfimi, mund ta diskreditonte Buzin në gjykatë përmes të dhënave që do ta paraqisnin si të përfshirë në aktivitete kriminale. Nëse kjo do të ndodhte, prokuroria mund të ketë vlerësuar se çështja rrezikonte të shembej publikisht.
Fakti që një operacion i tillë, me përfshirje institucionesh në dy shtete, përfundoi pa mbajtur në këmbë akuzat më të rënda, ngre sërish pyetje mbi cilësinë e provave, mbrojtjen e dëshmitarëve dhe aftësinë e sistemit për ta çuar deri në fund një dosje të këtij niveli.
Ngjarja merr peshë edhe më të madhe pas zhvillimeve të fundit tragjike që lidhen me Nertil Buzin. Por përtej dramës personale, dosja mbetet një shembull i qartë se si edhe në rastet kur autoritetet reklamojnë operacione të suksesshme, rezultati në gjykatë mund të tregojë një histori krejt tjetër.
Në fund, pengu u lirua gjallë, por çështja penale që duhej të provonte rrëmbimin dhe torturat nuk arriti të qëndrojë në këmbë aty ku ka peshë reale: përpara gjykatës.