Një verë me temperatura ekstreme dhe mungesë të theksuar lagështie po e shtyn Europën drejt një sezoni të rëndë zjarresh. Të dhënat dhe vlerësimet e ekspertëve tregojnë për një kombinim faktorësh që po e bën peizazhin më të ndezshëm dhe reagimin më të vështirë.
Kushtet që po i ushqejnë flakët
Sipas ekspertëve, i nxehti i zgjatur ka tharë bimësinë, duke krijuar kushte ku edhe një shkëndijë e vogël mund të kthehet shpejt në zjarr të madh. Rreziku shtohet kur toka dhe vegjetacioni humbasin lagështinë për periudha të gjata.
Në këtë panoramë ka ndikuar edhe dimri i lagësht, që favorizoi rritjen e bimësisë së re. Më pas, me ardhjen e vapës dhe thatësirës, kjo masë bimore është kthyer në material lehtësisht të djegshëm.
Çfarë tregojnë të dhënat në nivel kontinental
Të dhënat e Sistemit Evropian të Informacionit për Zjarret në Pyje, EFFIS, tregojnë se këtë vit në Europë është djegur më shumë sipërfaqe se mesatarja për të njëjtën periudhë të viteve të kaluara.
Megjithatë, deri më 22 korrik, sipërfaqja e djegur në shkallë kontinentale mbetet pak më e ulët se ajo e vitit 2025, i konsideruar si viti më i rëndë i regjistruar ndonjëherë për zjarret.
Franca në pikën më alarmante
Situata më shqetësuese paraqitet në Francë. Atje janë regjistruar mbi 300 zjarre që nga fillimi i vitit, shifër që kalon me më shumë se trefish mesataren vjetore prej 93 zjarresh.
Sipas shërbimit meteorologjik francez Météo-France, lagështia e tokës në Francë ka rënë në nivelin më të ulët të regjistruar ndonjëherë për këtë periudhë të vitit, një sinjal serioz për përkeqësimin e sezonit.
Kriza klimatike në qendër të paralajmërimeve
Ekspertët e lidhin përkeqësimin e situatës me krizën klimatike, e cila sipas tyre po sjell temperatura më të larta dhe periudha më të gjata thatësire.
Këto kushte ulin ndjeshëm lagështinë në tokë dhe në bimësi, duke rritur ndjeshëm mundësinë që zjarret të përhapen me shpejtësi dhe të dalin më vështirë nën kontroll.
Pamja e këtij sezoni po nxjerr në pah një Europë më të ekspozuar ndaj zjarreve, ku nxehtësia ekstreme dhe thatësira nuk po shihen më si episode të veçuara, por si kushte që po përsëriten me kosto gjithnjë e më të lartë.
Shifrat tregojnë se rreziku mbetet i lartë, ndërsa vendet e prekura po përballen me pasoja që shkojnë përtej statistikave, nga humbja e sipërfaqeve pyjore deri te cenimi i sigurisë publike dhe i ekosistemeve.