Gianni Infantino mbetet në krye të FIFA-s, por klima rreth presidencës së tij duket më e trazuar se më parë. Kritikat janë shtuar pas nismës për të hapur disa aspekte komerciale të Kupës së Botës ndaj investitorëve privatë, një lëvizje që ka ngritur pikëpyetje dhe kundërshti në qarqe të rëndësishme të futbollit botëror. Edhe pse ende nuk ka një sfidues zyrtar, zgjedhjet e vitit 2027 po përmenden gjithnjë e më shpesh si një provë serioze për drejtimin e FIFA-s.

Pse është rritur presioni ndaj Infantinos
Infantino drejton FIFA-n që prej vitit 2016, pas largimit të Sepp Blatter në sfondin e skandalit të korrupsionit që goditi organizatën. Tani, sipas raportimeve, ai po përballet me kritika të forta për qasjen ndaj reformave dhe sidomos për hapjen e interesave komerciale të Kupës së Botës ndaj kapitalit privat.
Kundërshtitë nuk vijnë nga periferia e sistemit. UEFA dhe CONCACAF janë përmendur mes konfederatave që kanë shfaqur rezervat më të forta ndaj ndryshimeve të propozuara, çka tregon se debati nuk është thjesht teknik, por lidhet me balancat e pushtetit në futbollin global.
Čeferin dhe Al-Khelaifi, dy emrat më të përfolur
Presidenti i UEFA-s, Aleksander Čeferin, shihet si një nga figurat më të forta që mund të sfidojnë rendin aktual në FIFA. Përplasjet e tij me Infantinon për çështje të rëndësishme janë të njohura dhe UEFA ka qenë ndër zërat më kritikë ndaj disa nismave të qendrës së futbollit botëror.
Megjithatë, Čeferin nuk ka shprehur publikisht ambicie për të marrë presidencën e FIFA-s dhe pritshmëria mbetet që ai të vijojë mandatin në UEFA. Pavarësisht kësaj, emri i tij del rregullisht sa herë diskutohet një alternativë europiane.
Një tjetër figurë me peshë është Nasser Al-Khelaifi, president i Paris Saint-Germain dhe drejtues i organizatës së klubeve europiane. Ai ka ndikim të madh në futbollin ndërkombëtar dhe mori mbështetje të gjerë institucionale pas qëndrimit kundër projektit të Superligës Europiane në vitin 2021.
Edhe pse njerëz pranë tij kanë mohuar interes për postin, emri i Al-Khelaifit vazhdon të qarkullojë si një kandidat i mundshëm.
Wenger si alternativë nga brenda FIFA-s
Arsene Wenger përmendet si një opsion krejt ndryshe: një figurë me peshë historike në futboll, por që sot ndodhet brenda strukturës së FIFA-s. Francezi mban aktualisht rolin e drejtuesit të zhvillimit global të futbollit dhe ka mbështetur disa nga reformat e propozuara nga organizata.
Ky pozicion e bën Wenger një alternativë që nuk vjen nga kampi i kundërshtarëve të hapur të Infantinos, por nga vetë sistemi. Reputacioni i tij dhe rrjeti i mbështetjes në futbollin ndërkombëtar e mbajnë emrin në qarkullim.
Montagliani dhe Al Khalifa në prapaskenën e garës
Presidenti i CONCACAF, Victor Montagliani, është një tjetër emër që përmendet prej kohësh. Kanadezi ka ndërtuar një profil të fortë në futbollin ndërkombëtar dhe ka pasur rol në rritjen e peshës së Amerikës së Veriut brenda FIFA-s.
Mandati i tij në CONCACAF përfundon vitin e ardhshëm, një zhvillim që mund ta shtyjë të kërkojë një rol më të madh në nivel global.
Në listën e figurave me ndikim përfshihet edhe Salman bin Ibrahim Al Khalifa, president i Konfederatës Aziatike të Futbollit. Zyrtari nga Bahreini mban edhe postin e zëvendëspresidentit të Këshillit të FIFA-s dhe shihet si një emër me peshë në strukturat drejtuese.
AFC ka shprehur shqetësime për disa nga ndryshimet e propozuara në FIFA, ndaj Al Khalifa mund të dalë si një kandidat me mbështetje nga blloku aziatik.
Për momentin nuk ka një kandidat zyrtar përballë Infantinos dhe presidenti aktual mbetet në detyrë. Por sinjalet që vijnë nga konfederatat dhe emrat që po qarkullojnë tregojnë se zgjedhjet e FIFA-s në 2027 mund të kthehen në një përballje të rëndësishme për kontrollin e futbollit botëror.
Më shumë se sa një garë emrash, diskutimi lidhet me mënyrën se si do të qeveriset organizata më e fuqishme e futbollit dhe sa hapësirë do t’u jepet interesave komerciale në vendimmarrjen e saj.
