Propozimi për shkrirjen e Bashkisë Patos me Bashkinë Fier ka hapur një përplasje të drejtpërdrejtë mbi logjikën e reformës territoriale. Kryebashkiaku i Patosit, Fation Duro, e kundërshton planin duke u mbështetur te treguesit e vetë komisionit, të cilët, sipas tij, nuk e paraqesin Patosin si bashki problematike apo të paaftë për të ushtruar funksionet e saj.
Patosi kundër argumentit për "bashki të dobëta"
Sipas Duros, raporti përfundimtar i Komisionit nuk e klasifikon Patosin si një bashki me performancë të dobët. Përkundrazi, ai thotë se bashkia renditet e 10-ta ndër 61 bashkitë e vendit në Indeksin e Funksionalitetit të Bashkive, me 71.7 pikë.
Ky rezultat konsiderohet nivel i lartë, pasi në raport çdo vlerësim mbi 65 pikë trajtohet si tregues pozitiv. Në këtë pikë, kundërshtimi i Patosit ngre një pikëpyetje të qartë për arsyetimin zyrtar pas rishikimit të hartës vendore.
Çfarë mat indeksi që po përdoret si kundërargument
Indeksi i Funksionalitetit të Bashkive vlerëson elemente si autonomia fiskale, ngurtësia e buxhetit, mbulimi i funksioneve, eficienca e stafit dhe detyrimet e prapambetura.
Pikërisht mbi këta tregues, sipas versionit të bërë publik nga Duro, Patosi nuk rezulton në vështirësi funksionale. Kjo e bën edhe më të diskutueshëm propozimin për shkrirje, nëse një nga justifikimet e reformës është se njësitë më të vogla nuk përballojnë dot barrën administrative dhe financiare.
Krahasimi me Fierin dhe bashkitë e qarkut
Kryebashkiaku i Patosit pretendon se bashkia që ai drejton ka 16.3 pikë më shumë se Bashkia Fier dhe rezulton me performancën më të lartë funksionale në të gjithë qarkun.
Nëse kjo pasqyrë konfirmohet në dokumentet zyrtare, atëherë situata bëhet politikisht dhe administrativisht e ndërlikuar: bashkia që propozohet të humbasë statusin del më mirë se ajo që pritet ta përthithë.
Pyetja që mbetet pa përgjigje të qartë
Duro kërkon të dijë se cili është dështimi konkret funksional i Bashkisë Patos që justifikon heqjen e statusit të saj. Sipas tij, vetë indeksi zyrtar i komisionit e rendit Patosin mes bashkive më të mira në vend.
Debati këtu nuk kufizohet vetëm te një rivalitet lokal me Fierin. Ai prek besueshmërinë e kritereve me të cilat po shtyhet përpara reforma territoriale dhe nëse vendimet po mbështeten realisht te performanca, apo po i anashkalojnë vetë të dhënat që institucionet nxjerrin.
Në thelb, kundërshtimi i Patosit vë përballë njëra-tjetrës dy narrativa: atë të reformës që flet për eficiencë dhe atë të shifrave që, sipas pretendimeve të bashkisë, tregojnë se Patosi nuk hyn te njësitë që dështojnë.
Pikërisht për këtë arsye, propozimi për bashkimin me Fierin nuk po lexohet thjesht si riorganizim administrativ, por si një vendim që kërkon shpjegim më të fortë publik dhe institucional.