Italia po përballet me një seri të rëndë vrasjesh të grave, me gjashtë viktima të raportuara që nga 15 gushti. Raste të shpërndara nga Kalabria në jug deri pranë Venecias kanë rikthyer me forcë debatin për dhunën në familje dhe, mbi të gjitha, për mënyrën se si institucionet reagojnë kur gratë denoncojnë rrezikun.
Dy raste të reja brenda së martës
Sipas raportimeve nga Italia, dy vrasje të tjera u regjistruan të martën. Në Kalabri, një grua 72-vjeçare u vra me gurë nga bashkëshorti i saj 74-vjeçar, në një fushë pranë Kozencës.
Në rastin tjetër, në Colleferro në jug të Romës, një grua 50-vjeçare me origjinë polake u vra me thikë. Sipas versionit të raportuar nga mediat italiane, autor i dyshuar është bashkëshorti i saj 69-vjeçar me origjinë tuniziane.
Rasti pranë Venecias ngre dyshime të forta për reagimin e shtetit
Një ditë më parë, të hënën, një grua 39-vjeçare u vra pranë Venecias nga ish-bashkëshorti i saj 43-vjeçar. Ky rast ka tërhequr vëmendje të veçantë jo vetëm për krimin, por edhe për atë që rezulton të ketë ndodhur më herët me denoncimet.
Sipas të dhënave të publikuara pas ngjarjes, viktima e kishte denoncuar vazhdimisht në polici ish-burrin për dhunë në familje. Po ashtu, u bë e ditur se edhe tre gra të tjera e kishin denoncuar të njëjtin person për dhunë që nga viti 2002. Këto elemente po shtojnë pyetjet nëse alarmet janë marrë seriozisht dhe nëse mekanizmat mbrojtës kanë funksionuar realisht.
Femicidi në Kodin Penal, por alarmi mbetet i hapur
Në Itali, femicidi është përfshirë si vepër më vete në Kodin Penal dhe po trajtohet si emergjencë kombëtare. Megjithatë, rritja e rasteve të dhunës fatale ndaj grave tregon se ndryshimi ligjor, i vetëm, nuk po mjafton për të frenuar fenomenin.
Raportimi i agjencisë ANSA e paraqet situatën si një nivel alarmant të dhunës vdekjeprurëse ndaj grave, ndërsa në opinionin publik po shtohen kërkesat për ndërhyrje më efektive, jo vetëm në letër por edhe në praktikën e policisë, drejtësisë dhe shërbimeve të mbrojtjes.
Debat edhe për politikat e parandalimit
Sipas ANSA-s, një fushatë që synonte edukimin e të rinjve për ndërtimin e marrëdhënieve të shëndetshme u ndërpre pasi qeveria vendosi që pjesëmarrja e nxënësve në këtë program në shkollat italiane të kushtëzohej me miratimin e prindërve.
Ky zhvillim e ka rikthyer debatin edhe te parandalimi: sa seriozisht po trajtohet edukimi kundër dhunës dhe sa koherente janë politikat publike kur fenomeni po paraqitet si emergjencë kombëtare.
Rritja e këtyre rasteve ka vendosur sërish në qendër jo vetëm autorët e krimeve, por edhe përgjegjësinë e institucioneve për të reaguar ndaj denoncimeve para se ato të kthehen në vrasje.
Në Itali, pyetja nuk është më vetëm sa i rëndë është fenomeni, por pse sinjalet e rrezikut duket se vazhdojnë të mos ndalen me kohë.