Tensionet rreth emigracionit në Angli janë zhvendosur nga retorika politike në bllokada fizike në porte. Në Portsmouth, protestues të lidhur me qarqe të së djathtës ekstreme tentuan të pengojnë zbarkimin dhe transferimin e 140 emigrantëve, ndërsa pak ditë më parë skena të ngjashme u panë edhe në Dover.
Bllokadë në Portsmouth për mbërritjen e emigrantëve
Në Portsmouth pritej mbërritja e një mjeti lundrues me 140 emigrantë të parregullt, i nisur disa orë më herët nga brigjet e Normandisë. Fillimisht ai u shoqërua nga roja bregdetare franceze dhe më pas kaloi nën kontrollin e autoriteteve britanike në ujërat territoriale të Mbretërisë së Bashkuar.
Sapo u njoftua mbërritja, grupe protestuesish bllokuan rrugët hyrëse të portit dhe u përpoqën të ndalonin transferimin e emigrantëve drejt një qendre pritjeje. Policia ndërhyri me mburoja dhe spraj me piper për të shpërndarë turmën. Nuk u raportuan arrestime.
Pas Doverit, protesta u shtri edhe në një port tjetër kyç
Përshkallëzimi në Portsmouth erdhi pas mobilizimit në Dover, ku gjatë fundjavës të paktën 500 persona bllokuan për disa orë trafikun në portin kryesor që lidh Britaninë e Madhe me Europën. Bllokada solli probleme të konsiderueshme për udhëtarët dhe qarkullimin.
Protestuesit thërrisnin “Ndaloni varkat!”, në një referencë të drejtpërdrejtë ndaj emigrantëve që mbërrijnë përmes Kanalit të La Manshit. Sipas raportimeve, policia në atë rast monitoroi situatën, por nuk ndërhyri.
Kush po i organizon mobilizimet
Demonstruesit janë përshkruar si persona të veshur me të zeza, me kapuçë dhe fytyra të mbuluara. Sipas medias italiane, ata lidhen me qarqe të së djathtës ekstreme jashtëparlamentare.
Pas protestave të fundjavës përmendet emri i Danny Thomas, i njohur si “Danny Tommo”, një aktivist kundër emigracionit i lidhur me Tommy Robinson. Po sipas këtij përshkrimi, ai ka krijuar këtë verë “Platformën e Patriotëve”, duke bërë thirrje për “rezistencë masive”, ndërsa grupet më radikale po i koordinojnë gjithnjë e më shumë lëvizjet përmes rrjeteve sociale.
Qeveria dënon dhunën, por pranon pakënaqësinë për emigracionin
Qeveria britanike e dënoi atë që e cilësoi si sjellje “huligane”, duke theksuar se e drejta për protestë paqësore është pjesë themelore e demokracisë, por sipas versionit zyrtar nuk duhet të kthehet në trazira.
Nga ana tjetër, zëvendësministrja e Thesarit Emma Reynolds pranoi se ka “shqetësime legjitime për emigracionin”, por tha se ato nuk duhet të shprehen në mënyrë kërcënuese. Ky ekuilibër mes dënimit formal dhe pranimit politik të pakënaqësisë tregon sa e ndjeshme mbetet çështja për autoritetet britanike.
Reform UK mban një ton ndryshe
Një linjë tjetër u shfaq nga Reform UK e Nigel Farage. Kreu i partisë, Lee Anderson, deklaroi se nuk është për t’u habitur që njerëzit dalin në rrugë për të shprehur zemërimin ndaj atyre që, sipas tij, “nuk kanë asnjë të drejtë të qëndrojnë në këtë vend”.
Deklarata të tilla priren të ushqejnë më tej klimën e polarizimit, në një moment kur protestat në terren duket se po marrin formë më të organizuar dhe më konfrontuese.
Ngjarjet në Dover dhe Portsmouth tregojnë se debati për emigracionin në Angli nuk po zhvillohet më vetëm në parlament apo në studio televizive, por edhe në porte, aty ku përplasja mes aktivizmit ekstrem, policisë dhe politikës bëhet e prekshme.
Pikërisht kjo e bën situatën më të rëndë: kur zemërimi politik përkthehet në bllokim fizik të lëvizjes së njerëzve, kufiri mes protestës dhe intimidimit nis të zbehet.