Kryeministri Edi Rama reagoi pas protestës së zhvilluar në Vlorë kundër ndërtimit të Muzeut Hebraik, një tubim që u shoqërua me tensione mes protestuesve dhe policisë. Në versionin e paraqitur nga qeveria, punimet nuk po zhvillohen në godinën historike të Klubit Patriotik “Labëria”, por në një ndërtesë tjetër pranë Muzeut Etnografik.
Përplasja mbi kantierin në Vlorë
Protestuesit kundërshtuan projektin me pretendimin se punimet po kryhen në godinën historike të “Labërisë” dhe tentuan të hynin në kantierin ku po ndërtohet Muzeu Hebraik.
Situata u tensionua në terren, ndërsa debati u zhvendos më pas edhe në nivel politik, me ndërhyrjen direkte të kryeministrit.
Rama mohon dëmtimin e muzeut “Labëria”
Në reagimin e publikuar në platformën “X”, Rama i hodhi poshtë akuzat se po shkatërrohet Muzeu “Labëria”. Sipas tij dhe sipas sqarimeve të autoriteteve që ai referoi, Muzeu Hebraik po ndërtohet në një godinë tjetër, një banesë e viteve 1850 pranë Muzeut Etnografik.
Kryeministri e paraqiti projektin si pjesë të ndërhyrjeve për kujtesën historike të qytetit, duke këmbëngulur se objekti i kontestuar nga protestuesit nuk është godina ku po ndërhyhet.
Gjuha e ashpër ndaj protestuesve dhe Leskajt
Përtej sqarimit për projektin, reagimi i Ramës u shoqërua me sulme personale dhe gjuhë fyese ndaj protestuesve, veçanërisht ndaj Bujar Leskajt.
Kjo e zhvendosi vëmendjen jo vetëm te përmbajtja e debatit për trashëgiminë kulturore, por edhe te mënyra si kryeministri zgjodhi të përgjigjej ndaj kundërshtimit publik.
Çfarë thotë qeveria për “rijetësimin” e Labërisë
Rama deklaroi se paralelisht me Muzeun Hebraik është parashikuar edhe rijetësimi i Muzeut “Labëria”. Sipas tij, Fondi Shqiptaro-Amerikan i Zhvillimit ka akorduar 200 mijë dollarë për hartimin e projektit të kësaj ndërhyrjeje.
Në reagimin e tij, ai e përshkroi godinën e “Labërisë” si të degraduar dhe pretendoi se ajo do të kthehet në një tjetër aset për Vlorën, krahas muzeut të ri.
Polemika mbi projektin mbetet e hapur mes kundërshtimeve në terren dhe versionit zyrtar të qeverisë për vendndodhjen e punimeve dhe fatin e godinës historike.
Në qendër të debatit janë jo vetëm investimi i shpallur, por edhe transparenca për ndërhyrjet në zona me peshë historike dhe mënyra si institucionet po i përgjigjen shqetësimeve publike.