Një deklaratë e deputetit të Partisë Mundësia, Erald Kapri, ka hedhur akuza të rënda mbi atë që, sipas tij, ka ndodhur brenda mbledhjes së Këshillit të Sigurisë Kombëtare. Në qendër të pretendimeve është masa e sigurisë ndaj ish-drejtoreshës së SHISH, Vlora Hyseni, dhe raporti mes ekzekutivit dhe Prokurorisë së Posaçme.

Pretendimi i Kaprit për përplasje në Këshillin e Sigurisë
Kapri deklaroi në një studio televizive se gjatë mbledhjes së Këshillit të Sigurisë Kombëtare ka pasur diskutime mes kryeministrit Edi Rama dhe drejtuesit të SPAK lidhur me masën e sigurisë ndaj Vlora Hysenit.
Sipas tij, kryeministri ka shfaqur pakënaqësi për masën e vendosur ndaj ish-kreut të SHISH. Deputeti e paraqiti këtë si një ndërhyrje problematike në një çështje që prek drejtpërdrejt organin e posaçëm të akuzës.
Akuza për presion ndaj SPAK
Në deklarimin e tij, Kapri e cilësoi situatën si presion ndaj Prokurorisë së Posaçme. Ai pretendoi se diskutimi në atë nivel institucional nuk ishte thjesht debat politik, por një sinjal shqetësues për mënyrën si po trajtohet një hetim i ndjeshëm.
Akuza mbetet, deri në këtë fazë, një pretendim politik i bërë publikisht dhe jo një version i konfirmuar nga institucionet e përfshira.
Çfarë u tha për përgjimet
Kapri pretendoi gjithashtu se Vlora Hyseni kishte autorizuar përgjime për familjarë të prokurorëve të çështjes, duke përmendur drejtuesin e SPAK, Altin Dumani, dhe Maksutin.
Nëse një pretendim i tillë do të provohej, do të ngrinte pikëpyetje serioze për përdorimin e instrumenteve të inteligjencës dhe për kufijtë e kontrollit institucional. Deri tani, për këto akuza nuk është paraqitur një qëndrim zyrtar në materialin e bërë publik.
Një çështje që prek balancën mes pushteteve
Rasti i përshkruar nga Kapri prek një nga vijat më të ndjeshme të shtetit: marrëdhënien mes qeverisë, strukturave të sigurisë dhe drejtësisë së posaçme.
Kur akuza të tilla artikulohen për një mbledhje si ajo e Këshillit të Sigurisë Kombëtare, pesha politike dhe institucionale është e lartë. Pikërisht për këtë, pretendimet kërkojnë transparencë dhe sqarim publik, jo vetëm reagime të mbyllura brenda institucioneve.
Deri tani, në hapësirën publike kemi një akuzë të drejtpërdrejtë politike për presion ndaj SPAK dhe për përdorim të përgjimeve në një çështje tepër të ndjeshme.
Në mungesë të një reagimi zyrtar nga palët e përmendura, çështja mbetet e hapur dhe me interes të lartë publik.
