Një deklaratë tronditëse nga maja e politikës britanike ka rikthyer në qendër koston njerëzore të kalimeve me gomone drejt Mbretërisë së Bashkuar. Ministrja britanike Shabana Mahmood tha se pothuajse çdo grua që përfundon në veri të Francës për të tentuar kalimin e Kanalit ka gjasa të jetë përdhunuar gjatë rrugëtimit, duke ekspozuar jo vetëm brutalitetin e trafikantëve, por edhe boshllëqet e politikave zyrtare për mbrojtjen e azilkërkuesve.
Deklarata që tronditi debatin publik
Në një intervistë për podcastin The Rest Is Politics, Mahmood tha se bandat kriminale dhe trafikantët e njerëzve janë ata që në praktikë përcaktojnë se kush arrin deri në veri të Francës dhe më pas tenton të hipë në një gomone për në Britani.
Sipas saj, kjo situatë ka krijuar një realitet ku gratë që ndjekin këtë rrugë janë të ekspozuara në mënyrë ekstreme ndaj dhunës seksuale. Ajo shtoi se edhe disa burra abuzohen dhe kërcënohen gjatë rrugës.
Deklarata është një pranim i fortë i shkallës së dhunës që shoqëron migracionin e parregullt, por njëkohësisht ngre pyetje për atë që qeveria britanike pretendon si kontroll kufitar efektiv.
Kritika ndaj ekstremit të djathtë dhe tensioni politik
Në të njëjtën intervistë, ministrja foli edhe për aktivistë të ekstremit të djathtë që, sipas saj, e mbështesin publikisht linjën e ashpër ndaj emigracionit, por nuk e konsiderojnë atë një britanike të vërtetë për shkak të origjinës dhe fesë së saj.
Ajo tha se njerëz të tillë do ta vrisnin ose do ta dëbonin nga vendi nëse do të kishin mundësi. Këto komente tregojnë sa i polarizuar mbetet debati britanik për emigracionin, ku retorika e sigurisë shpesh përzihet me sulme identitare dhe islamofobi.
Arrestimet për Palestine Action dhe kontradikta e qeverisë
Mahmood u ndal edhe te ndalimi i organizatës Palestine Action, duke thënë se e konsideron veten pjesë të kauzës pro-palestineze dhe se ndihej në siklet për arrestimet e aktivistëve që kundërshtuan këtë vendim.
Megjithatë, ajo mbrojti zbatimin e ndalimit, duke argumentuar se parimet duhen zbatuar edhe kur janë politikisht ose personalisht të pakëndshme. Vetëm gjatë konferencës së Partisë Laburiste në Liverpool, policia e Merseyside arrestoi 82 persona nën dyshimin për mbështetje ndaj një organizate të ndaluar.
Kjo e vendos qeverinë britanike përballë një tjetër kontradikte: nga njëra anë pranon shqetësimin publik për liritë civile, nga ana tjetër mban të paprekur mekanizmin penal kundër protestuesve.
Gomone të tjera në lëvizje, ndërsa pyetjet mbeten pa përgjigje
Ndërkohë, autoritetet britanike po përgatiteshin për mbërritjen e një tjetër gomoneje me migrantë që po lëvizte drejt bregdetit jugor, e ndjekur nga roja bregdetare franceze dhe mjete shpëtimi.
Versioni zyrtar i qeverisë është se strukturat kufitare punojnë pa ndërprerje për të monitoruar Kanalin dhe për të kontrolluar çdo mbërritje. Por vetë deklaratat e Mahmood sugjerojnë se sistemi aktual jo vetëm nuk po e ndal krizën, por po lejon që njerëzit më të pambrojtur të kalojnë nëpër duart e abuzuesve.
Kritika më e drejtpërdrejtë erdhi nga Refugee Council. Drejtori Imran Hussain vlerësoi faktin që u pranua publikisht përhapja e dhunës seksuale, por vuri në pikëpyetje pse qeveria ka mbyllur ose kufizuar rrugët e sigurta dhe ligjore, duke i lënë gratë dhe vajzat përballë trafikantëve.
Sipas tij, mbrojtja reale e grave nuk arrihet me më pak mundësi hyrjeje të sigurt, por me më shumë rrugë që i shmangin ato nga rrjetet kriminale dhe udhëtimet e rrezikshme.
Debati i hapur nga këto deklarata prek thelbin e politikës britanike për emigracionin: nëse shteti pranon se dhuna seksuale është pothuajse e pashmangshme përgjatë kësaj rruge, atëherë përgjegjësia nuk mbaron te dënimi i trafikantëve, por shtrihet edhe te politikat që i shtyjnë njerëzit drejt tyre.
Përtej retorikës për kontrollin e kufijve, pyetja mbetet sa seriozisht po trajtohet mbrojtja e grave që kërkojnë strehë dhe sa po përdoret drama e tyre për të justifikuar një kurs gjithnjë e më të ashpër politik.