Një nga figurat më të afërta me Keir Starmer në fillimet e qeverisë britanike po e përshkruan tani zemrën e pushtetit si një ambient të mbushur me dyshim, rrjedhje informacioni dhe rivalitete të brendshme. Sue Gray thotë se atmosfera në Downing Street ishte bërë aq e rëndë, sa ndihej sikur bisedat e saj po regjistroheshin dhe po përfundonin në media.
Pretendime serioze për klimën brenda zyrës së kryeministrit
Në një intervistë për podcastin Political Currency, Gray foli gjerësisht për periudhën e saj të shkurtër si këshilltare kryesore e Starmer, duke e cilësuar atmosferën në zyrën e kryeministrit si “të padurueshme”. Sipas saj, rrjedhjet e vazhdueshme të informacionit krijuan një klimë mosbesimi të thellë brenda ekipit.
Ajo tha se kishte ardhur një moment kur ndiente se çdo gjë që thoshte mund të regjistrohej dhe t’u përcillej më pas gazetarëve. Në këtë linjë, Gray ka lënë të kuptohet se problemi nuk ishte vetëm komunikimi me mediat, por edhe mënyra si funksiononte vetë aparati i afërt i kryeministrit.
Pakënaqësi edhe me reagimin e Starmer
Gray, e cila u largua nga detyra në vitin 2024 pas vetëm rreth katër muajsh si shefe stafi, tha se kishte folur disa herë me Starmer për shqetësimet e saj. Megjithatë, ajo u shpreh e zhgënjyer që, sipas versionit të saj, nuk u bë mjaftueshëm për të frenuar rrjedhjet e informacionit.
Deklaratat e saj rikthejnë në qendër të vëmendjes tensionet që shoqëruan muajt e parë të qeverisë së Starmer, një periudhë kur në media qarkulluan vazhdimisht raportime për përplasje, pakënaqësi dhe luftë influence pranë kryeministrit.
Debati për McSweeney dhe përplasjet e brendshme
Një nga episodet që mori jehonë në atë kohë ishte pretendimi se Gray kishte kërkuar largimin e Morgan McSweeney nga një zyrë pranë Starmer. Ajo e mohoi këtë interpretim, duke thënë se kishte sugjeruar vetëm një hapësirë më të përshtatshme pune për shkak të numrit të lartë të personave në një ambient të vogël.
Më vonë, McSweeney e zëvendësoi Gray në këtë post. Vetë Starmer ka pranuar më herët se emërimi i saj ishte një gabim, ndërsa aleatë të tij kanë shprehur kritika për mënyrën si ishte përgatitur ekipi për kalimin nga opozita në qeverisje.
“Klub burrash”, por jo pa kundërshti
Gray ka folur edhe për atë që e ka përshkruar si kulturë “klub burrash” në Downing Street. Ky është një pretendim që hedh dritë mbi raportet e brendshme të pushtetit, por që nuk është pranuar njëzëri nga të gjithë ata që punuan në atë periudhë.
Disa ish-këshilltare femra e kanë kundërshtuar publikisht këtë version. Njëra e ka cilësuar idenë e rrjedhjeve të qëllimshme kundër Gray si “paranojë”, ndërsa një tjetër ka thënë se nuk kishte vënë re ekzistencën e një mjedisi të tillë gjatë kohës së saj në Downing Street.
Një tranzicion që ekspozoi dobësi
Duke reflektuar mbi atë që, sipas saj, shkoi keq në nisjen e qeverisë Starmer, Gray argumentoi se kalimi nga opozita në pushtet kërkon më shumë përvojë në poste kyçe, sidomos në komunikim, politika dhe strategji.
Ajo ka mbrojtur punën e bërë në fazën e përgatitjeve, duke thënë se kishte pasur angazhim të konsiderueshëm në disa dosje të rëndësishme, nga marrëdhëniet britaniko-irlandeze te kontaktet me Komisionin Europian dhe administratën amerikane. Tashmë anëtare e Dhomës së Lordëve, Gray ka përjashtuar për momentin një rikthim të shpejtë në një rol të lartë qeveritar.
Rrëfimi i saj nuk e mbyll debatin për atë që ndodhi në muajt e parë të qeverisë Starmer. Përkundrazi, ai nxjerr sërish në pah sa i brishtë mund të jetë funksionimi i brendshëm i pushtetit edhe kur jashtë paraqitet si i konsoliduar.
Në thelb, mbetet përplasja mes dy versioneve: atij që flet për sabotim të brendshëm dhe kulturë përjashtuese, dhe atij që i sheh këto pretendime si reagim ndaj një eksperience të dështuar në qendër të qeverisë.