Papa Leoni XIV ka mbajtur një qëndrim të prerë kundër dënimit me vdekje, duke e cilësuar atë si një praktikë të papranueshme që, sipas tij, cenon dinjitetin dhe paprekshmërinë e jetës njerëzore. Deklarata vjen në një moment kur debati për ekzekutimet është ndezur sërish, veçanërisht në SHBA.

Qëndrimi i Papës ndaj ekzekutimeve
Në mesazhin e publikuar me rastin e Ditës Ndërkombëtare Kundër Dënimit me Vdekje, kreu i Kishës Katolike shkroi se dënimi me vdekje është i papranueshëm, duke e lidhur kundërshtimin e tij drejtpërdrejt me mbrojtjen e jetës njerëzore.
Papa argumenton se rendi publik dhe drejtësia nuk varen domosdoshmërisht nga ekzekutimi i të dënuarve, por mund të garantohen edhe me mjete të tjera penale.
Theksi te paraburgimi dhe rehabilitimi
Në deklaratën e tij, Papa Leoni XIV vë theksin te ekzistenca e sistemeve efektive të paraburgimit, të cilat, sipas tij, janë të afta të mbrojnë qytetarët pa i mohuar plotësisht personit të dënuar mundësinë e pendimit dhe rehabilitimit.
Ky është një pozicion që e zhvendos debatin nga logjika e ndëshkimit përfundimtar te funksioni i drejtësisë dhe mënyra se si shteti zgjedh të ushtrojë forcën e tij mbi jetën e njeriut.
Reagimi vjen mes debatit në SHBA
Deklarata e Papës është publikuar në një kohë kur në Shtetet e Bashkuara janë shtuar reagimet për planet e raportuara për transmetimin drejtpërdrejt të një ekzekutimi me pushkatim.
Sipas raportimeve, bëhet fjalë për Nidal Hassan, ish-major i Ushtrisë Amerikane, i dënuar me vdekje për të shtënat masive të vitit 2009 në Fort Hood, Teksas, i cili pritet të ekzekutohet më 3 dhjetor.
Presion nga OKB dhe politika amerikane
Planet për transmetimin e ekzekutimit kanë nxitur reagime edhe nga përfaqësues të Kombeve të Bashkuara, si edhe nga politikanë amerikanë të të dy krahëve.
Në këtë klimë, qëndrimi i Vatikanit shfaqet si një kundërshtim i qartë ndaj idesë se drejtësia mund të identifikohet me heqjen e jetës, sidomos kur ekzekutimi rrezikon të shndërrohet edhe në spektakël publik.
Mesazhi i Papa Leonit XIV e rikthen në qendër një debat të vjetër, por ende të ndezur: nëse shteti mund të pretendojë se mbron jetën dhe rendin duke e marrë vetë atë.
Qëndrimi i tij mbështetet te ideja se siguria publike dhe drejtësia mund të garantohen pa kaluar te masa më e pakthyeshme e ndëshkimit.
