Seanca plenare e ditës u mbyll pas më shumë se një ore tensioni dhe përplasjesh mes deputetëve të opozitës dhe mazhorancës, në një episod tjetër që ngre pikëpyetje serioze për funksionimin normal të Kuvendit. Në sallë ishte edhe Elisa Spiropali, e cila qëndroi e ulur dhe pa ndërhyrje, ndërsa situata përreth agravonte.
Seanca nisi me tension dhe përfundoi në kaos
Përplasjet nisën që në fillim të seancës, duke e kthyer sallën e Kuvendit në një hapësirë tensioni të hapur politik dhe fizik. Sipas versionit të raportuar nga seanca, mbledhja u mbyll vetëm pasi kishte kaluar më shumë se një orë sherresh dhe incidentesh mes deputetëve të PD-së dhe PS-së.
Situata degradoi deri në përmbysje karrigesh, bllokim të foltores dhe hedhje kartonësh e shishesh uji në drejtim të karrigeve të mazhorancës, një panoramë që nxori edhe një herë në pah krizën e standardeve minimale parlamentare.
Peleshi kaloi direkt në votim mes rrëmujës
Në kushtet e tensionit, Niko Peleshi kaloi menjëherë në procedurën e votimit. Ai lexoi me shpejtësi nenet dhe projektligjet, ndërsa deputetët e mazhorancës mbanin kartonët jeshilë në duar.
Mënyra si u zhvillua seanca ngre pikëpyetje jo vetëm për kontrollin e rendit në sallë, por edhe për cilësinë reale të shqyrtimit parlamentar, kur vendimmarrja kalon nën zhurmë, bllokim dhe përplasje fizike.
Spiropali në sallë, por pa reagim
Në seancë ishte e pranishme edhe Elisa Spiropali. Ajo u pa duke qëndruar e qetë në vendin e saj, pa bërë ndonjë ndërhyrje, ndërsa përreth vijonte kaosi.
Në një moment kur Kuvendi po përfshihej nga tensione të forta, mungesa e një reagimi të dukshëm nga një figurë e rëndësishme e mazhorancës nuk kalon pa u vënë re, sidomos përballë një situate që doli jashtë kontrollit normal parlamentar.
Përplasje fizike mes Krekës dhe Hoxhës
Pika më e nxehtë e seancës ishte përplasja fizike mes deputetit të PD-së, Fidel Kreka, dhe ish-ministrit Ervin Hoxha. Incidenti u zhvillua në kulmin e kaosit që kishte përfshirë sallën.
Pavarësisht tensionit, Peleshi arriti ta çojë seancën deri në fund dhe të kalojë për votim të gjitha pikat e rendit të ditës, çka e vendos theksin te mënyra se si shumica zgjodhi të ecë përpara edhe në kushte që largohen qartë nga normaliteti institucional.
Pamjet dhe episodet e kësaj seance shtojnë dyshimet mbi aftësinë e Kuvendit për të funksionuar si institucion debati dhe kontrolli demokratik, e jo thjesht si një sallë ku votimet shtyhen përpara me çdo kusht.
Kur tensioni politik zëvendëson procedurën dhe rendin, dëmi nuk mbetet vetëm mes deputetëve, por bie drejtpërdrejt mbi besueshmërinë e institucionit.