Vetëm dy ditë para se Arlinda Zekaj të vritej, Prokuroria në Pejë kishte ngritur aktakuzë për “kanosje” ndaj ish-bashkëshortit të saj, Jeton Sylaj. Dosja hedh në sipërfaqe një zinxhir denoncimesh, kërcënimesh të raportuara dhe kërkesash për ndihmë që, në fund, nuk e mbrojtën 49-vjeçaren.
Aktakuza u ngrit më 23 tetor, vrasja ndodhi më 25 tetor
Sipas dokumenteve të përfshira në çështje, më 23 tetor 2026 Prokuroria Themelore në Pejë ngriti aktakuzë ndaj Jeton Sylajt për veprën penale të “kanosjes”. Vetëm dy ditë më pas, më 25 tetor, Arlinda Zekaj u vra nga kunati i saj, Albert Sylaj.
Në aktakuzë përshkruhen kërcënime që, sipas deklarimeve të Arlinda Zekajt, i ishin bërë me telefon në dhjetor 2025. Në dosje përfshihet fraza kërcënuese: “Do të të vras, do të të tërheq zvarrë […] nuk do ta shohësh djalin nëse jam gjallë unë”.
Denoncimet në polici dhe pretendimet për dhunë të vazhdueshme
Në deklarimin e saj në Policinë e Kosovës më 10 korrik 2026, Arlinda Zekaj ka thënë se gjatë martesës 13-vjeçare kishte përjetuar dhunë psikologjike dhe fizike. Ajo ka deklaruar gjithashtu se ishte kthyer në Kosovë në vitin 2024 bashkë me djalin, ndërsa ish-bashkëshorti jetonte mes Kosovës dhe SHBA-së.
Sipas versionit të saj, kishte marrë edhe një kredi prej 9 mijë eurosh për nevoja të ish-bashkëshortit dhe më pas i kishte kërkuar të largohej nga shtëpia. Ajo u tha hetuesve se, megjithëse kërcënimet i kishte marrë më herët, nuk e kishte bërë menjëherë kallëzimin, duke shpresuar se situata do të ndryshonte.
Në të njëjtën kohë, ajo kishte deklaruar se ndihej e rrezikuar dhe kërkonte ndërhyrje nga institucionet. Pikërisht këtu dosja ngre pyetjen thelbësore: sa seriozisht u trajtuan sinjalet e rrezikut para se ngjarja të përfundonte me vrasje?
Beteja për djalin 12-vjeçar
Një pjesë qendrore e konfliktit lidhej me djalin 12-vjeçar të çiftit. Arlinda Zekaj ka deklaruar se më 20 qershor 2026 i biri shkoi te familjarët e babait në Deçan dhe se prej asaj dite ajo nuk kishte më kontakt me të.
Ajo pretendonte se djali e kishte bllokuar në telefon dhe në rrjetet sociale nën ndikimin e familjes së ish-bashkëshortit. Në deklarimin e saj, ajo i kërkonte policisë ndihmë që i mituri të rikthehej pranë saj.
Në një tjetër dëshmi të dhënë më 13 korrik 2026, ajo ka raportuar se e kishte gjetur djalin vetëm me dy fëmijë të tjerë në shtëpinë e saj në Vitomiricë dhe kishte kërkuar të merreshin pamjet e kamerave të sigurisë, duke pretenduar se ai ishte lënë pa përkujdesjen e duhur.
Çfarë thuhet në dosje nga i mituri dhe ish-bashkëshorti
Në aktakuzë është përfshirë edhe intervistimi i djalit 12-vjeçar në prani të një punonjësi të Qendrës për Punë Sociale. Sipas dokumentit të 10 korrikut 2026, ai ka thënë se nuk dëshironte të shkonte te nëna e tij, as për disa orë.
Po ashtu, në dosje figuron një raport psikologjik i 23 korrikut 2026, ku thuhet se i mituri kishte kërkuar urdhër mbrojtjeje nga e ëma dhe kishte shprehur dëshirën për të mos pasur kontakt me të. Në të njëjtin raport evidentohet se ai nuk kishte raportuar dhunë fizike nga ana e saj dhe se nuk e kuptonte saktësisht kuptimin e urdhrit të mbrojtjes që po kërkonte.
Në polici ka dhënë deklarim edhe Jeton Sylaj, i cili, sipas dosjes, ka pranuar se i kishte thënë ish-bashkëshortes fjalët kërcënuese, por ka pretenduar se kjo kishte ndodhur sepse djali ndihej i rrezikuar. Këto mbeten versione të palëve në dosje dhe jo përfundime gjyqësore.
Një dosje që lë pas dyshime për reagimin institucional
Rasti ekspozon jo vetëm konfliktin e rëndë familjar, por edhe hendekun mes denoncimeve dhe mbrojtjes reale që ofrohet kur sinjalet e rrezikut janë të përsëritura. Në dokumente shfaqen kërcënime të raportuara, kërkesa për ndihmë, përfshirje e policisë dhe procedim penal, por kjo nuk pengoi vrasjen e 49-vjeçares.
Ndërsa hetimet për vrasjen lidhen me Albert Sylajn, aktakuza ndaj Jeton Sylajt për “kanosje” e vendos sërish në qendër pyetjen se si reaguan institucionet përballë paralajmërimeve që tashmë rezultojnë të shkruara në dosje.
Ngjarja e Pejës e kthen vëmendjen te mënyra si trajtohen denoncimet për kërcënim dhe dhunë në familje, sidomos kur konfliktet përfshijnë edhe fëmijë të mitur.
Përtej versioneve të palëve, dokumentet tregojnë se alarmet kanë ekzistuar para krimit dhe se përgjigjja institucionale mbetet nën pikëpyetje serioze.