Fakti që Erion Veliaj vijon të mbajë detyrën e kryebashkiakut të Tiranës ndërsa ndodhet në burg ka rikthyer një debat që prek jo vetëm ligjshmërinë, por edhe mënyrën si politika i përdor institucionet deri në fund. Në një përballje televizive, diskutimi rrëshqiti shpejt nga pyetja nëse Veliaj duhet të largohet, te llogaritë se kujt i shërben dorëheqja e tij.
Qëndrimi që ndezi debatin
Gjatë diskutimit, Kejdi u shpreh se, në gjykimin e tij, Veliaj e meriton të jetë në burg, por nuk duhet të japë dorëheqjen nga posti i kryebashkiakut.
Sipas këtij argumenti, largimi i tij do t’i shërbente interesave politike të kryeministrit Edi Rama, ndaj mbajtja e postit shihet si mënyrë për t’i prishur punë kreut të qeverisë.
Përplasja me argumentin e ligjit
Pedagogu Ervis Iljazaj e kundërshtoi këtë logjikë, duke ngritur pikërisht çështjen e standardit institucional dhe të shkeljes së ligjit.
Ai e paraqiti si të papranueshme idenë që drejtimi i Tiranës, ku jeton rreth një e treta e popullsisë së vendit, të vazhdojë nga burgu vetëm për shkak të një llogarie politike kundër Ramës.
Mes interesit publik dhe luftës së kampeve
Debati nxori në pah një problem më të gjerë të politikës shqiptare: kur çështje që prekin funksionimin e institucioneve publike reduktohen në kalkulime mes palëve, interesi i qytetarëve del në plan të dytë.
Në këtë rast, pyetja nuk mbetet vetëm nëse Veliaj duhet të qëndrojë apo jo në detyrë, por edhe nëse një bashki si Tirana mund të trajtohet si instrument në luftën e brendshme politike.
Një çështje që mbetet e hapur publikisht
Nga njëra anë, është argumenti politik se dorëheqja mund të përdoret nga kundërshtarët ose aleatët e dikurshëm për të rishpërndarë pushtetin. Nga ana tjetër, qëndron problemi i qartë institucional: sa legjitime dhe sa funksionale është drejtimi i Bashkisë së Tiranës nga një zyrtar që ndodhet në burg.
Pikërisht kjo përplasje mes moralit politik, ligjit dhe interesit publik po e mban çështjen në qendër të debatit.
Përtej deklaratave në studio, thelbi mbetet i njëjtë: kur standardi për drejtimin e një institucioni të madh matet me dobi politike dhe jo me rregulla të qarta, kostoja bie mbi administrimin e qytetit dhe besimin publik.