Kryeministri dhe kreu i Partisë Socialiste, Edi Rama, ka shpallur një mekanizëm të ri politik të quajtur “Prania Besnike”, që sipas tij do të zhvillohet çdo të premte në të gjithë vendin si proces dëgjese me qytetarët. Nisma vjen e paketuar me një mesazh publik për distancim nga ndërhyrjet politike në administratë, ndonëse vetë formati ngre pikërisht pyetjen se deri ku ndahet partia nga shteti.
Një proces javor që nis të premten
Sipas Ramës, “Prania Besnike” nis këtë të premte në orën 17:00 dhe do të shtrihet në të gjithë territorin. Ai e paraqiti si një proces të vazhdueshëm takimesh dhe dëgjese me qytetarët, që do të vijojë për aq kohë sa ai do të jetë në krye të PS-së.
Në paraqitjen e tij publike, Rama e lidhi nismën me nevojën që partia të dëgjojë problemet konkrete të njerëzve dhe t’i referojë ato pranë institucioneve.
Rama: deputeti nuk duhet të telefonojë drejtorët për “ndere”
Kreu i qeverisë tha se deputetët nuk duhet ta përdorin mandatin për të kërkuar favore nga drejtues institucionesh. Sipas versionit të tij, roli i deputetit në këtë mekanizëm nuk duhet të jetë ndërhyrja direkte te administrata, por identifikimi i shqetësimeve dhe ndjekja e tyre në rrugë institucionale.
Ai deklaroi se në “Praninë Besnike” nuk shkohet për të treguar shifra ekonomike, por për të kuptuar çfarë mbetet jashtë tyre dhe për të adresuar hallet e qytetarëve.
Distancim nga patronazhimi, të paktën në deklaratë
Në fjalën e tij, Rama u përpoq ta veçojë këtë proces nga logjika elektorale dhe rrjetet e patronazhimit, duke thënë se nisma nuk synon të marrë vota dhe as të rekrutojë “patronazhistët e ardhshëm”.
Ky është një pozicionim që vjen si deklarim politik nga vetë kreu i PS-së, ndërsa mbetet për t’u parë si do të funksionojë në praktikë një strukturë partie që hyn në terren për të mbledhur ankesa dhe për t’i çuar ato te institucionet.
“Partia nuk bëhet shtet”, por mbetet dilema e kufirit
Rama theksoi se ekziston një “vijë e panegociueshme”: partia nuk duhet të bëhet shteti, nuk duhet të funksionojë si sportel punësimi dhe as si rrugë e shkurtër për të kapërcyer rregullat e meritës.
Po në të njëjtën kohë, ai përshkroi një rol ku struktura politike merr hallin e qytetarit, e referon te institucionet dhe ndjek më pas rrugën e zgjidhjes. Pikërisht këtu qëndron edhe dilema themelore që hap kjo nismë: nëse administrata duhet të përgjigjet vetë, atëherë pse duhet një mekanizëm partie për ta shtyrë atë të funksionojë.
Rama e përkufizoi politikën si “antenë për shtetin që dëgjon” dhe jo si kanal paralel të një shteti që nuk funksionon.
Megjithatë, vetë nevoja për të ngritur një skemë të tillë dëgjese përmes partisë lë të hapur debatin nëse kemi të bëjmë me korrigjim të mungesës së institucioneve, apo me një tjetër mbivendosje politike mbi to.