Rolando Maran ka zgjedhur të flasë jo për skemat dhe ndeshjet, por për anën personale të jetës së tij në Shqipëri. Në një intervistë të publikuar nga FSHF, trajneri i Kombëtares përshkruan rutinën e mëngjesit, lidhjen me natyrën dhe përshtypjet e para nga vendi, ku thotë se është pritur përtej çdo pritshmërie.

Rutina e mëngjesit dhe jeta larg zyrës
Maran tregon se zgjohet herët, zakonisht rreth orës 7 ose edhe më parë. Veprimi i parë i ditës, sipas tij, është të kërkojë një hapësirë të hapur, qoftë duke hapur dritaren, duke dalë në tarracë apo në kopsht.
Pas mëngjesit, ai nis ecjen e përditshme dhe më pas kalon te përgatitjet për ndeshjet. Në rrëfimin e tij bie në sy një rutinë e qetë dhe e disiplinuar, e lidhur fort me ambientin e jashtëm dhe natyrën.
“Bëj atë që më pëlqen”
Në intervistë, trajneri e përshkruan punën si vazhdim të një pasioni të hershëm për futbollin. Nga fëmija që kërkonte të bëhej futbollist, deri te drejtimi i Kombëtares shqiptare, ai e konsideron këtë rol si burim krenarie personale.
Sipas tij, nuk ka pjesë të punës që nuk i pëlqen. Edhe ditën ideale të lirë e lidh me natyrën, shëtitjet, familjen dhe miqtë, ndërsa në dimër përmend edhe dëshirën për të shkuar në vende me borë dhe për të bërë ski.
Përshtypjet për Shqipërinë dhe shqiptarët
Në pjesën më të drejtpërdrejtë të bisedës, Maran thotë se ndihet “si në shtëpi” në Shqipëri. Ai shprehet se kishte dëgjuar më parë për mikpritjen shqiptare, por sipas tij, ajo që ka gjetur këtu e ka tejkaluar atë që i ishte thënë.
Një tjetër element që vlerëson te shqiptarët është vendosmëria dhe forca në mënyrën si përballen me gjërat. Këtë ai e sheh si një vlerë që dëshiron ta përcjellë edhe te lojtarët e Kombëtares, duke e lidhur me karakterin e futbollistit shqiptar.
Nga tava e dheut te “përshëndetje”
Kur pyetet për elemente konkrete të kulturës shqiptare, Maran përmend “tavë dheu” si një nga pjatat që i ka pëlqyer më shumë. Po ashtu, ai thotë se i pëlqen tingëllimi i shprehjes “avash-avash”, thjesht për mënyrën si tingëllon fjala.
Në anën tjetër, pranon se gjuha shqipe nuk i duket e lehtë. Ai e veçon fjalën “përshëndetje” si të vështirë për t’u shqiptuar, ndërsa “çkemi?” e konsideron edhe më të ndërlikuar. Megjithatë, thekson se po përpiqet të afrohet gradualisht me gjuhën dhe kulturën vendase.
Intervista sjell një profil më të butë të trajnerit të Kombëtares, larg deklaratave sportive dhe afateve të rezultatit.
Përtej toneve pozitive të bisedës, mesazhi kryesor mbetet se muajt e parë të Maran në Shqipëri kanë kaluar nën shenjën e përshtatjes së qetë, kontaktit me natyrën dhe një afërsie që ai thotë se e ka ndier menjëherë.
