Donald Trump përdori tribunën e OKB-së për të lëshuar dy sinjale të forta njëherësh: një pretendim për afrim të një marrëveshjeje mes Rusisë dhe Ukrainës dhe një paralajmërim të ashpër ndaj Iranit. Deklaratat e presidentit amerikan erdhën me tone të njohura presioni politik, por pa detaje konkrete për mënyrën se si do të materializoheshin këto lëvizje.
Pretendimi për një marrëveshje të afërt mes Rusisë dhe Ukrainës
Trump deklaroi se Shtetet e Bashkuara po punojnë ngushtë me udhëheqësit e Rusisë dhe Ukrainës për të arritur një marrëveshje paqeje.
Sipas versionit të dhënë prej tij në OKB, kjo marrëveshje mund të vijë “më shpejt nga sa e kuptojnë njerëzit”, një formulim që rrit pritshmëritë politike, por që nuk u shoqërua me afate, mekanizma apo elementë të rinj negociues.
Mesazhi i dyfishtë për Iranin
Në të njëjtin fjalim, Trump tha se ka për të marrë një “vendim të madh” për Iranin, duke e lidhur këtë me mundësinë e një marrëveshjeje që do t’i hapte rrugë Teheranit për të rindërtuar vendin dhe për ta zhvilluar më tej.
Por krahas këtij sinjali për marrëveshje, ai përdori edhe një gjuhë të fortë kërcënuese, duke deklaruar se SHBA mund të “shkatërrojë Republikën Islamike” dhe t’i heqë Iranit mundësinë për të “shkatërruar njerëz dhe vende”.
Marrëveshje pas zgjedhjeve, sipas Trump
Trump shtoi se beson në arritjen e një marrëveshjeje “menjëherë pas zgjedhjeve”, duke lënë të kuptohet se kalendari elektoral në SHBA mund të ndikojë drejtpërdrejt në ritmin e vendimmarrjes për Iranin.
Deklarata e tij e paraqet negociimin si çështje të afërt dhe të arsyeshme, por pa sqaruar se çfarë garancish, kushtesh apo kompromisesh do të kërkohen nga palët.
Fjalim me shumë presion, pak qartësi
Dalja e Trump në OKB e vendosi sërish theksin te diplomacia e ndërtuar mbi ultimatume publike dhe sinjale force. Në njërën anë ai foli për paqe mes Rusisë dhe Ukrainës, ndërsa në anën tjetër për një përballje të mundshme ose marrëveshje me Iranin.
Përtej peshës politike të deklaratave, mbetet e paqartë se sa prej tyre përfaqësojnë një proces real diplomatik dhe sa janë pjesë e një mesazhi të llogaritur politik për publikun dhe aleatët ndërkombëtarë.
Deri tani, nga fjalimi dolën më shumë paralajmërime dhe pritshmëri sesa elementë konkretë për zbatim. Për Rusinë, Ukrainën dhe Iranin, Trump ofroi një gjuhë të fortë politike, por jo një hartë të qartë për atë që pritet të ndodhë.
Në mungesë të detajeve, deklaratat mbeten mbi të gjitha një sinjal i asaj se si Shtëpia e Bardhë kërkon të projektojë forcë dhe kontroll në dosjet më të ndjeshme ndërkombëtare.