Kristi Bixheku del nga paraburgimi me urdhër të Gjykatës së Posaçme të Apelit, në një vendim që ngre sërish pikëpyetje mbi mënyrën si administrohen afatet e paraburgimit dhe përllogaritja e dënimit në çështjet e SPAK. Sipas vendimit, koha që ai kishte kaluar i privuar nga liria e kishte ezauruar tashmë masën e dënimit të dhënë nga shkalla e parë.
Vendimi i Apelit dhe urdhri për lirimin
Gjykata e Posaçme e Apelit pranoi kërkesën e Bixhekut, konstatoi shuarjen e masës së sigurisë “arrest në burg” dhe urdhëroi lirimin e tij të menjëhershëm, me kusht që të mos mbahet për ndonjë çështje apo dënim tjetër.
Për zbatimin e vendimit është ngarkuar SPAK. Sipas arsyetimit të Apelit, vijimi i privimit nga liria nuk justifikohej më, pasi koha e paraburgimit e përllogaritur sipas ligjit kishte kaluar dënimin e caktuar në shkallë të parë.
Si u zbritën vitet e dënimit
Bixheku ishte dënuar nga GJKKO më 9 qershor 2026 me 3 vjet e 6 muaj burg për veprën penale “Përkrahja e autorit të krimit”. Pas gjykimit të shkurtuar, dënimi iu ul me një të tretën dhe u caktua në 2 vjet e 4 muaj, pra 28 muaj.
Apeli mori në llogari edhe periudhën e paraburgimit në Holandë, ku ai ishte arrestuar më 4 mars 2025 për efekt ekstradimi drejt Shqipërisë, përpara se të ekstradohej më 14 mars 2025.
Gjykata zbatoi edhe rregullin sipas të cilit një ditë paraburgimi llogaritet si një ditë e gjysmë burgim. Nga kjo përllogaritje, sipas gjykatës, dënimi ishte konsumuar që më 24 shtator 2026. Kur kërkesa u shqyrtua më 3 tetor, Bixheku kishte konsumuar 2 vjet, 4 muaj e 12 ditë burgim.
Dënimi nuk ishte ende i formës së prerë
Një element i veçantë në këtë vendim është se dënimi i dhënë nga GJKKO nuk kishte marrë ende formë të prerë, pasi çështja ishte ankimuar dhe ndodhej vetë në Apel.
Megjithatë, gjykata arsyetoi se ky fakt nuk mund të përdorej për të mbajtur në burg një person, kur afati i paraburgimit, i përllogaritur sipas dispozitave ligjore, kishte tejkaluar masën e dënimit të caktuar në shkallë të parë.
Në vendim u referua neni 261/1, shkronja “c” e Kodit të Procedurës Penale, që parashikon shuarjen e masës së sigurimit kur kohëzgjatja e paraburgimit është më e madhe se masa e dënimit të caktuar.
Akuzat e SPAK dhe çfarë mbeti në fund
Bixheku ishte përfshirë në procedimin penal nr. 227/2023 të SPAK, ku sipas akuzës zyrtare paraqitej si pjesë e grupit të Laert Haxhiut. Në këtë dosje ai akuzohej, ndër të tjera, për “Shkatërrimin e pronës me eksploziv”, “Grupin e strukturuar kriminal”, kryerje veprash penale nga grupi i strukturuar kriminal, armëmbajtje pa leje, prodhim armësh, eksplozivësh e municionesh, si dhe sigurim kushtesh e mjetesh materiale për vrasje.
Në dosje përmenden episode të ndodhura në Lushnjë, përfshirë ngjarje ndaj Bujar Turku dhe Resmije Turku, si edhe një episod të lidhur me Genci Hildën.
Por gjykimi në shkallë të parë nuk i mbështeti disa nga akuzat kryesore. GJKKO e shpalli Bixhekun të pafajshëm për një pjesë të tyre dhe në fund përgjegjësia penale për të cilën u dënua mbeti vetëm “Përkrahja e autorit të krimit”.
Me vendimin e fundit, Apeli arriti në përfundimin se koha e vuajtur ishte e mjaftueshme për të shuar masën e sigurimit dhe për të urdhëruar lirimin e menjëhershëm të Kristi Bixhekut.
Rasti vë në dukje edhe një tjetër problem të përsëritur në dosjet penale me profil të lartë: diferencën mes akuzave të bujshme në nisje të hetimit dhe asaj që mbetet realisht në fund të procesit gjyqësor.