Deputeti i Partisë Socialiste, Vullnet Sinaj, ka pranuar në Kuvend se ka qenë kundër mënyrës si është shtyrë përpara harta e re territoriale, veçanërisht për bashkimin e Selenicës me Vlorën. Në një debat që nxori në pah edhe çarjet brenda shumicës, ai tha se disa bashki janë trajtuar me standard të ndryshëm.
Kundërshtimi për Selenicën
Sinaj ishte ndër zërat socialistë që dolën hapur kundër kësaj pjese të reformës. Ai refuzoi bashkimin e Selenicës me Vlorën dhe këmbënguli se bashkia nuk mund të paraqitet si një njësi e dështuar.
Në fjalën e tij në Kuvend, deputeti tha se Selenica kishte tregues funksionaliteti dhe performance ekonomike që, sipas tij, nuk justifikonin zhdukjen e saj si bashki më vete. Ai argumentoi se problemi kryesor i zonës lidhet me shtrirjen gjeografike dhe strukturën urbane, jo me paaftësinë për të ushtruar funksionet vendore.
Akuza për standard të dyfishtë
Thelbi i kundërshtimit të Sinajt ishte pretendimi se reforma nuk ka përdorur të njëjtën njësi matëse për të gjitha bashkitë. Sipas tij, nuk është normale që njësi si Selenica, Divjaka, Patosi apo Dimali, të cilat sipas versionit të tij i kanë kryer mirë funksionet, të mos ekzistojnë më.
Ai përdori edhe një formulim politikisht të fortë në sallë, duke thënë se nga kjo mënyrë vendimmarrjeje krijohet përshtypja se “disa bashki ishin të nënës dhe disa të njerkës”. Kjo është një kritikë e drejtpërdrejtë ndaj logjikës me të cilën është ndërtuar reforma, edhe pse ajo vjen nga radhët e vetë shumicës.
Argumenti për shërbimet dhe largimin e tyre
Sinaj ngriti shqetësimin se një popullsi e shpërndarë gjeografikisht rrezikon më shumë se të tjerët humbjen ose largimin e shërbimeve publike. Për këtë arsye, sipas tij, zona të tilla kanë nevojë për garanci më të forta dhe jo për zgjidhje standarde të aplikuara njësoj në letër, por jo në terren.
Kjo pikë prek një nga debatet më të ndjeshme të ndarjes territoriale: nëse riorganizimi administrativ sjell realisht eficiencë, apo thjesht largon qendrat e vendimmarrjes dhe shërbimet nga komunitetet më periferike.
Në fund, rreshtim me vijën e partisë
Pavarësisht kritikave të forta, Sinaj e mbylli qëndrimin e tij me një rreshtim të qartë politik. Ai deklaroi se debatet nuk kanë qenë për interesa personale apo për të ruajtur ndikime lokale, por shtoi se “vullneti im ia lë radhën vullnetit të Partisë Socialiste”.
Deklarata lë të kuptohet se, edhe kur ka rezerva të artikuluara publikisht brenda shumicës, vendimmarrja finale mbetet e kushtëzuar nga disiplina partiake. Kjo e zhvendos sërish fokusin te mënyra se si merren vendime për reforma me ndikim të drejtpërdrejtë te pushteti vendor dhe qytetarët.
Fjala e Sinajt në Kuvend e rikthen në qendër debatin për kriteret e reformës territoriale dhe për mënyrën se si u trajtuan bashki të ndryshme në të njëjtin proces.
Kur kundërshtimet për standarde të dyfishta vijnë nga brenda shumicës, pyetja mbetet po aq politike sa edhe administrative: a u bë ndarja e re me të njëjtën masë për të gjithë?