Përplasja politike rreth protestave është ashpërsuar edhe më tej, pasi Sali Berisha ka refuzuar publikisht etiketimin e protestuesve si pjesë e “Antifa-s”, një tezë që, sipas versionit të kryeministrit Edi Rama, po përdoret për të lexuar ngjarjet e ditëve të fundit. Nga mbledhja e Kryesisë së Partisë Demokratike, Berisha e paraqiti këtë si një përpjekje për të delegjitimuar protestën dhe për të ushtruar presion ndaj pjesëmarrësve.
Berisha: Protesta nuk ka lidhje me “Antifa”
Në mbledhjen e Kryesisë së Partisë Demokratike, kreu i saj Sali Berisha deklaroi se në protestat e këtyre ditëve nuk ka “asnjë element të Antifa-s”, duke kundërshtuar drejtpërdrejt qëndrimin e Edi Ramës.
Berisha e akuzoi kryeministrin se po përpiqet të ndërtojë një mburojë politike përballë revoltës publike, duke e paraqitur protestën me etiketime që, sipas tij, nuk kanë lidhje me përbërjen reale të protestuesve.
Akuza për frikë politike dhe kërcënime ndaj protestuesve
Sipas Berishës, reagimi i Ramës vjen nga frika se po i afrohet “dita e llogarisë”. Në deklaratën e tij, kreu i PD-së tha se kryeministri ka humbur qetësinë dhe po kalon nga thirrjet për dialog te mesazhet kërcënuese ndaj atyre që dalin në protestë.
Ai pretendoi se ndaj protestuesve po përdoret një gjuhë intimidimi, përfshirë paralajmërime për “lista të zeza” dhe bllokim pasaportash, duke e paraqitur këtë si shenjë të një qasjeje autoritare ndaj kundërshtimit publik.
Përplasja shtrihet edhe te bankat dhe presioni institucional
Në fjalën e tij, Berisha përmendi edhe bankat, duke sugjeruar se pushteti po mendon se mund ta kthejë fuqinë financiare kundër protestës. Ai tha se sektori bankar nuk funksionon mbi urdhra politike, por mbi ligje kombëtare dhe ndërkombëtare.
Kjo pjesë e deklaratës e zhvendos debatin përtej retorikës së zakonshme partiake, duke ngritur pikëpyetje për mënyrën se si pushteti komunikon me institucionet dhe si tenton të projektojë kontroll në momente tensioni politik.
Retorikë e ashpër në një klimë të ndezur politike
Berisha përdori një gjuhë të fortë kundër Ramës, duke e akuzuar për hipokrizi dhe përpjekje për të deformuar thelbin e protestës. Ai solli në vëmendje edhe koston sociale të emigracionit, duke folur për të rinj të rritur larg njërit prind, që sipas tij janë produkt i politikave të qeverisë.
Deklarata e tij vjen në një moment kur pushteti dhe opozita po përplasen jo vetëm për protestën në vetvete, por edhe për narrativën që duhet të mbizotërojë në opinionin publik: revoltë qytetare apo kërcënim i etiketuar politikisht.
Për momentin, përplasja mbetet në nivel deklaratash të forta politike, ndërsa interpretimi i protestës po përdoret si një tjetër front mes qeverisë dhe opozitës.
Ajo që bie në sy është përpjekja e secilës palë për të vendosur etiketën e vet mbi protestuesit, në një klimë ku gjuha zyrtare dhe kundërpërgjigjja opozitare po bëhen pjesë e vetë betejës politike.