Presioni politik pas një prej ngjarjeve më të rënda hekurudhore në Spanjë është materializuar me largimin e ministrit të Transportit. Óscar Puente njoftoi dorëheqjen gjashtë ditë pas përplasjes së trenave pranë Urdës, aksident ku humbën jetën të paktën 69 persona.
Dorëheqja u shpall në Kongres
Largimi i Puentes u bë publik gjatë një paraqitjeje në Kongresin spanjoll, ku ai ishte thirrur për të dhënë shpjegime mbi rrethanat e aksidentit të ndodhur të mërkurën e kaluar në jug të Madridit.
Njoftimi erdhi në një moment kur autoritetet po përballen me presion të shtuar publik dhe politik për përgjegjësitë institucionale pas tragjedisë.
Dy aksidente të rënda brenda më pak se një viti
Sipas deklarimit të vetë ish-ministrit, vendimi për t’u tërhequr lidhet edhe me faktin se ky ishte aksidenti i dytë i rëndë hekurudhor brenda më pak se një viti në Spanjë.
Ai iu referua edhe një tjetër aksidenti fatal të ndodhur në janar në rajonin e Andaluzisë, duke lënë të kuptohet se pesha politike e këtyre ngjarjeve e bënte të pamundur vijimin në detyrë.
Si ndodhi përplasja
Sipas versionit të bërë publik deri tani, aksidenti i fundit ndodhi kur një tren me shpejtësi të lartë i kompanisë shtetërore Renfe u përplas me pjesën e pasme të një treni tjetër, i cili ishte i ndaluar.
Treni i dytë operohej nga kompania Iryo. Deri në këtë fazë, të dhënat e publikuara japin vetëm skemën bazë të përplasjes, ndërsa mbeten pyetje për zinxhirin e përgjegjësive dhe mekanizmat e kontrollit që duhej të shmangnin një katastrofë të tillë.
Bilanci i rëndë dhe hijet mbi sistemin
Nga përplasja humbën jetën të paktën 69 persona, ndërsa dhjetëra të tjerë mbetën të plagosur, një bilanc që e ka kthyer sigurinë hekurudhore në qendër të debatit publik në Spanjë.
Dorëheqja e ministrit është akti i parë i madh politik pas tragjedisë, por jo domosdoshmërisht përgjigjja që shteron kërkesat për sqarim mbi mënyrën si funksionojnë kontrollet dhe mbikëqyrja në rrjetin hekurudhor.
Në planin politik, largimi i Puentes e zhvendos fokusin nga përgjegjësia personale te përgjegjësia institucionale, aty ku zakonisht testohen realisht pretendimet për llogaridhënie.
Për momentin, pyetja kryesore mbetet jo vetëm si ndodhi aksidenti, por pse një sistem që duhet të parandalojë katastrofa të tilla nuk arriti ta bënte këtë.