Seanca që pritej të fokusohej te draft-rezoluta për integrimin në Bashkimin Europian mori një tjetër kthesë në Kuvend, kur Ulsi Manja e përdori fjalën për t’iu kundërpërgjigjur replikave të mëhershme në sallë. Në vend të debatit për përmbajtjen politike të çështjes, vëmendja u spostua te ironitë dhe tensioni verbal me drejtuesin e seancës, Niko Peleshi.
Fjala për integrimin, por nisja me një tjetër hesap politik
Sipas zhvillimit të seancës, Manja e mori fjalën pas rreth dy orësh për të folur mbi draft-rezolutën e integrimit në BE. Megjithatë, ai e nisi ndërhyrjen duke u kthyer te përplasja e mëparshme në sallë, pasi Sali Berisha kishte përmendur takimin me Ballukun në Peshkopi.
Ky devijim i menjëhershëm tregoi edhe një herë sesi debati parlamentar shpesh largohet nga rendi i ditës dhe përfundon në replika personale, edhe kur në letër tema është integrimi europian.
Manja ironizon Peleshin për etiketimin “miko”
Kryetari i Komisionit të Ligjeve iu drejtua Nikos Peleshi me tone ironike, duke iu referuar etiketimit “miko”, që sipas materialit burimor ishte përdorur më herët gjatë seancës.
Në fjalën e tij, Manja tha se nuk iu dha mundësia të përdorte minutat për t’iu përgjigjur akuzave të Berishës dhe shtoi se donte t’i kërkonte ndjesë Peleshit “që të ula gradat që ke”. Më tej, ai pretendoi se në vend të një ndjese publike kishte dominuar “cinizmi” me mikrofon dhe theksoi se e njihte rregulloren e Kuvendit.
Peleshi kthen përgjigje, por lë të hapur vetëm “opinionin”
As Peleshi nuk e la pa koment ndërhyrjen e Manjas. Sipas versionit të cituar nga seanca, ai u përgjigj se rregullorja nuk ia lejonte të replikonte, por shtoi se fjalët e deputetit socialist do t’i “studionte”.
Peleshi deklaroi se mund të ndryshojë opinion, por jo sjellje. Kjo e mbajti debatin në të njëjtin regjistër ironik, pa sjellë sqarim mbi thelbin e përplasjes dhe pa e rikthyer fokusin te çështja që ishte në rendin e ditës.
Debati i sallës mbulon sërish temën formale të seancës
Nga ajo që rezulton nga seanca, përplasja mes dy figurave të mazhorancës mori më shumë vëmendje sesa vetë draft-rezoluta për integrimin. Kjo është një tablo e njohur e Kuvendit, ku procedura dhe retorika shpesh përdoren më shumë për mesazhe politike të çastit sesa për diskutim real të dokumenteve.
Në mungesë të një debati të zgjeruar mbi përmbajtjen e rezolutës, episodi mbeti kryesisht një shkëmbim ironish, që nxori në pah tensionin në sallë më shumë sesa një përballje argumentesh mbi integrimin europian.
Për publikun, ajo që mbeti nga kjo seancë nuk ishte aq drafti për BE-në, sesa replika për “gradat”, “mikon” dhe mikrofonin.
Dhe ky është sërish problemi i vjetër i Kuvendit: çështjet që prekin politikën publike shpesh humbin nën zhurmën e një teatri verbal që prodhon më shumë tituj sesa llogaridhënie.