Ish-mbrojtësi brazilian Cicinho ka hapur një nga kapitujt më të errët të jetës së tij, duke përshkruar një periudhë ku, sipas rrëfimit personal, suksesi në fushë shoqërohej me konsum ekstrem alkooli dhe cigareje. Në intervistën e tij, ai flet për vitet mes Botafogos, Real Madridit dhe Romës, për depresionin dhe për mënyrën si thotë se arriti të dalë nga varësia.
Nga adoleshenca te varësia e rëndë
Sipas rrëfimit të Cicinhos, kontakti me alkoolin nisi shumë herët, që në moshën 13-vjeçare, dhe vazhdoi deri kur ishte 32 vjeç. Ai thotë se me kalimin e viteve, dhe paralelisht me rritjen e famës e të fitoreve, u rrit edhe konsumi i alkoolit.
Në kujtimet e tij, një nga episodet më të rënda lidhet me periudhën te Roma, ku pretendon se brenda një dite konsumoi 70 birra, 15 kaipirinja dhe dy paketa cigare. Rrëfimi vjen si dëshmi personale dhe hedh dritë mbi një anë të errët që shpesh mbetet jashtë fasadës së suksesit sportiv.
Roma, Real Madrid dhe jeta jashtë kontrollit
Cicinho tregon se kur iu bashkua Romës në vitin 2007, pas një telefonate me Francesco Tottin, mbërriti me gju të dëmtuar dhe me probleme serioze që lidhnin jetën sportive me alkoolin. Sipas tij, vila në Casal Palocco u kthye shpejt në vend festash deri në orët e para të mëngjesit, edhe pse stërvitja vazhdonte herët.
Në të njëjtin rrëfim, ai përshkruan edhe periudhën te Real Madridi, ku thotë se organizonte festa në vilën e tij, ndërsa vazhdonte aktivitetin sportiv. Po ashtu, ai pohon se alkooli e shtyu të bënte 25 tatuazhe, edhe pse kishte frikë nga gjilpërat.
Depresioni dhe kriza përtej fushës
Përtej imazhit të futbollistit të suksesshëm, Cicinho pranon se varësia nga alkooli dhe stresi e çuan drejt depresionit. Në rrëfimin e tij, problemet nuk kufizoheshin vetëm te jeta private, por ndikuan edhe në karrierë, bashkë me dëmtimet fizike, përfshirë ato në gju.
Ai sjell në vëmendje edhe vitet e para te Botafogo, kur thotë se në moshën 17-vjeçare pinte 20 birra dhe 10 kaipirinja në ditë, ndërsa kishte nisur edhe duhanin. Rrëfimi i tij e vendos në qendër çështjen e shëndetit mendor dhe të varësive në sportin elitar, një temë që zakonisht del në sipërfaqe vetëm pasi karriera ka hyrë në zbritje.
Rikthimi në Brazil dhe kthesa personale
Sipas Cicinhos, pika e kthesës erdhi pas rikthimit në Brazil në vitin 2012, kur nisi terapi me ndihmën e bashkëshortes së tij, Merit. Ai e paraqet mbështetjen e saj si faktorin kryesor në daljen nga varësia dhe në gjetjen e një ekuilibri të ri.
Po sipas fjalëve të tij, për herë të parë shkoi në kishë gjatë periudhës kur jetonte në Romë. Sot ai thotë se drejton shërbesa fetare, ka punuar si pastor ungjillor për dhjetë muaj, jeton në São Paulo, punon si komentator televiziv dhe nuk ka konsumuar alkool prej 14 vitesh.
Rrëfimi i Cicinhos nuk është thjesht historia e një ish-futbollisti të njohur, por edhe një kujtesë se fama dhe rezultatet në fushë mund të mbulojnë kriza të thella personale.
Në versionin që ai vetë jep sot, shpëtimi erdhi përmes terapisë, familjes dhe besimit. Përtej toneve personale, mbetet një dëshmi e fortë për koston që varësia dhe depresioni mund të kenë edhe në majën e sportit profesionist.