Uashingtoni po sinjalizon një përshkallëzim të ri ndaj Iranit. Sekretari amerikan i Thesarit, Scott Bessant, ka paralajmëruar masa të reja ekonomike që, sipas versionit zyrtar amerikan, mund ta çojnë Teheranin drejt një izolimi ekonomik “që bota nuk e ka parë kurrë”, në një moment kur kanalet diplomatike për Ngushticën e Hormuzit duken të ngrira.
Paralajmërimi i ri nga Thesari amerikan
Në një intervistë për Newsmax, Bessant deklaroi se SHBA po përgatit një paketë të re masash ndaj Iranit, e cila pritet të bëhet publike javën e ardhshme.
Ai nuk dha detaje konkrete për përmbajtjen e tyre, por la të kuptohet se bëhet fjalë për një shtim të ndjeshëm të presionit ekonomik ndaj Teheranit.
Hormuzi në qendër të presionit
Sipas deklarimeve të Bessant, masat e reja do të shoqërohen me vazhdimin e bllokadës së Ngushticës së Hormuzit, një korridor kyç për transportin global të naftës dhe gazit.
Zyrtari amerikan pretendoi se ky kombinim do të pengonte hyrjen dhe daljen e mallrave nga portet iraniane, duke e lidhur presionin ekonomik me kufizimin fizik të qarkullimit tregtar.
Krahasime me Kubën dhe Venezuelën
Bessant e paraqiti strategjinë amerikane si një përzierje të sanksioneve ekonomike dhe bllokadës, duke e krahasuar me qasjen e përdorur më parë ndaj Kubës dhe Venezuelës.
Ai pretendoi gjithashtu se Venezuela u rrëzua ekonomikisht menjëherë pas vendosjes së bllokadës, një krahasim që vjen si pjesë e linjës argumentuese të administratës amerikane për efektin e masave ndëshkuese.
Nafta dhe objektivat e Uashingtonit
Në të njëjtën linjë, zëvendëspresidenti amerikan J.D. Vance ka deklaruar se një nga objektivat kryesorë të SHBA-së në përplasjen me Iranin është mbajtja e çmimeve të naftës dhe benzinës të ulëta për konsumatorët amerikanë.
Si objektiv të dytë, ai ka përmendur parandalimin e pajisjes së Iranit me armë bërthamore, duke e lidhur qasjen ekonomike me llogaritë strategjike dhe të brendshme politike të Uashingtonit.
Nga sinjalet për marrëveshje te gjuha e kërcënimit
Retorika e tanishme bie në sy edhe për shkak të ndryshimit të shpejtë të tonit. Më 4 gusht, Bessant kishte deklaruar se SHBA mund të arrinte një marrëveshje me Teheranin “sot ose nesër” për rihapjen e Ngushticës së Hormuzit.
Ajo deklaratë ndikoi në uljen e çmimeve të naftës dhe në rritjen e tregjeve financiare. Tani, me negociatat që duken të ngecura dhe me palët që mbajnë qëndrime të forta për Hormuzin, administrata amerikane po kthehet te gjuha e presionit dhe e sanksioneve.
Në këtë fazë, mbetet e paqartë se çfarë forme konkrete do të marrin masat e reja që Uashingtoni thotë se do të shpallë javën e ardhshme.
Ajo që duket qartë është se përplasja po zhvendoset gjithnjë e më shumë nga tavolina e negociatave te presioni ekonomik dhe kontrolli i një nyje strategjike për tregjet globale të energjisë.