Ngërçi mes Uashingtonit dhe Teheranit po vazhdon, ndërsa një nga pikat më të ndjeshme të krizës, Ngushtica e Hormuzit, mbetet praktikisht e mbyllur. Sipas raportimeve ndërkombëtare të cituara në materialin burimor, të dyja palët po përdorin bllokadën si mjet presioni, çka po e mban pezull jo vetëm procesin politik, por edhe lundrimin në një korridor jetik për tregtinë globale të naftës dhe gazit.
Propozimi i Teheranit nuk bind Uashingtonin
Sipas versionit të raportuar nga mediat amerikane, SHBA-të mbeten skeptike ndaj propozimit të fundit të Iranit për hapjen e Ngushticës së Hormuzit dhe kalimin në një fazë të dytë negociatash për programin bërthamor.
Në material thuhet se propozimi është diskutuar nga presidenti amerikan Donald Trump me këshilltarët e sigurisë kombëtare, por sipas CNN dhe Wall Street Journal, të cituara në burim, gjasat për pranimin e tij janë vlerësuar si të ulëta.
Hormuzi mbetet nyja që po mban peng krizën
Ngushtica e Hormuzit paraqitet si pika kyçe e gjithë përplasjes. Sipas burimit, ajo mbetet de facto e mbyllur nga Irani, ndërsa SHBA-të vijojnë bllokimin e porteve iraniane, duke paralizuar një pjesë të rëndësishme të transportit detar.
Kjo bllokadë e dyfishtë po prodhon pasoja që shkojnë përtej konfliktit ushtarak. Kalimi konsiderohet thelbësor për qarkullimin e naftës dhe gazit në tregjet botërore, ndaj çdo vonesë në zhbllokim rrit pasigurinë ekonomike dhe presionin mbi zinxhirët e furnizimit.
Irani kërkon lëshime, SHBA refuzon ndryshimin e rregullave
Sipas materialit burimor, pala iraniane kërkon që SHBA-të të heqin dorë nga ato që i quan “kërkesa të paligjshme dhe të paarsyeshme”, duke sinjalizuar se nuk pranon negociata nën diktim amerikan.
Ndërkohë, sipas Axios dhe IRNA, propozimi iranian parashikon hapjen e Ngushticës dhe mbylljen e luftës, ndërsa çështja bërthamore do të shtyhej për një fazë pasuese. Por në të njëjtën kohë, parlamenti iranian po përgatit legjislacion që do t'u jepte forcave të armatosura kontroll mbi kalimin dhe do të vendoste kufizime për anijet e lidhura me Izraelin, si edhe tarifa tranziti në rialë iranianë.
Përplasja politike thellohet edhe në deklarata
Sekretari amerikan i Shtetit, Marco Rubio, e ka bërë të qartë kundërshtimin e Uashingtonit ndaj çdo skeme ku, sipas tij, Irani do të vendoste kush mund të përdorë një rrugë ujore ndërkombëtare.
Nga ana tjetër, sipas organizatës amerikane Soufan, Teherani llogarit se rritja e çmimeve të naftës dhe mungesat e mundshme në treg mund të shtyjnë SHBA-në drejt kompromisit. Burimi thekson gjithashtu se basti amerikan për të detyruar Iranin me bllokimin e porteve konsiderohet nga shumë ekspertë si një vlerësim i gabuar.
Tensioni është reflektuar edhe në planin politik. Donald Trump sulmoi kancelarin gjerman Friedrich Merz në rrjetin Truth Social, pasi ky i fundit kishte deklaruar se SHBA-të nuk kanë strategji dhe se Teherani po i poshtëron.
Në terren dhe në tavolinën e negociatave, asnjëra palë nuk po jep sinjale të qarta tërheqjeje. Për momentin, Hormuzi mbetet jo thjesht një korridor detar i bllokuar, por simboli i një krize që ende nuk ka hyrë në fazë zgjidhjeje.
Sipas informacionit të deritanishëm, armëpushimi prej tre javësh nuk ka prodhuar progres politik real. Dhe kur qarkullimi i energjisë globale mbahet peng nga llogaritë e dy qendrave të pushtetit, kostoja nuk mbetet vetëm rajonale.